закаве́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаве́нчаны |
закаве́нчаная |
закаве́нчанае |
закаве́нчаныя |
| Р. |
закаве́нчанага |
закаве́нчанай
закаве́нчанае |
закаве́нчанага |
закаве́нчаных |
| Д. |
закаве́нчанаму |
закаве́нчанай |
закаве́нчанаму |
закаве́нчаным |
| В. |
закаве́нчаны (неадуш.)
закаве́нчанага (адуш.) |
закаве́нчаную |
закаве́нчанае |
закаве́нчаныя (неадуш.)
закаве́нчаных (адуш.) |
| Т. |
закаве́нчаным |
закаве́нчанай
закаве́нчанаю |
закаве́нчаным |
закаве́нчанымі |
| М. |
закаве́нчаным |
закаве́нчанай |
закаве́нчаным |
закаве́нчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаве́нчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаве́нчу |
закаве́нчым |
| 2-я ас. |
закаве́нчыш |
закаве́нчыце |
| 3-я ас. |
закаве́нчыць |
закаве́нчаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаве́нчыў |
закаве́нчылі |
| ж. |
закаве́нчыла |
| н. |
закаве́нчыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
закаве́нчы |
закаве́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
закаве́нчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаву́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́лак |
закаву́лкі |
| Р. |
закаву́лка |
закаву́лкаў |
| Д. |
закаву́лку |
закаву́лкам |
| В. |
закаву́лак |
закаву́лкі |
| Т. |
закаву́лкам |
закаву́лкамі |
| М. |
закаву́лку |
закаву́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаву́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́ліна |
закаву́ліны |
| Р. |
закаву́ліны |
закаву́лін |
| Д. |
закаву́ліне |
закаву́лінам |
| В. |
закаву́ліну |
закаву́ліны |
| Т. |
закаву́лінай
закаву́лінаю |
закаву́лінамі |
| М. |
закаву́ліне |
закаву́лінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаву́лінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́лінка |
закаву́лінкі |
| Р. |
закаву́лінкі |
закаву́лінак |
| Д. |
закаву́лінцы |
закаву́лінкам |
| В. |
закаву́лінку |
закаву́лінкі |
| Т. |
закаву́лінкай
закаву́лінкаю |
закаву́лінкамі |
| М. |
закаву́лінцы |
закаву́лінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
закавы́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закавы́ка |
закавы́кі |
| Р. |
закавы́кі |
закавы́к |
| Д. |
закавы́цы |
закавы́кам |
| В. |
закавы́ку |
закавы́кі |
| Т. |
закавы́кай
закавы́каю |
закавы́камі |
| М. |
закавы́цы |
закавы́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закавы́рыстасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закавы́рыстасць |
| Р. |
закавы́рыстасці |
| Д. |
закавы́рыстасці |
| В. |
закавы́рыстасць |
| Т. |
закавы́рыстасцю |
| М. |
закавы́рыстасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
закавы́рысты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закавы́рысты |
закавы́рыстая |
закавы́рыстае |
закавы́рыстыя |
| Р. |
закавы́рыстага |
закавы́рыстай
закавы́рыстае |
закавы́рыстага |
закавы́рыстых |
| Д. |
закавы́рыстаму |
закавы́рыстай |
закавы́рыстаму |
закавы́рыстым |
| В. |
закавы́рысты (неадуш.)
закавы́рыстага (адуш.) |
закавы́рыстую |
закавы́рыстае |
закавы́рыстыя (неадуш.)
закавы́рыстых (адуш.) |
| Т. |
закавы́рыстым |
закавы́рыстай
закавы́рыстаю |
закавы́рыстым |
закавы́рыстымі |
| М. |
закавы́рыстым |
закавы́рыстай |
закавы́рыстым |
закавы́рыстых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закавы́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закавы́чка |
закавы́чкі |
| Р. |
закавы́чкі |
закавы́чак |
| Д. |
закавы́чцы |
закавы́чкам |
| В. |
закавы́чку |
закавы́чкі |
| Т. |
закавы́чкай
закавы́чкаю |
закавы́чкамі |
| М. |
закавы́чцы |
закавы́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.