Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

расчака́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. расчака́ншчык расчака́ншчыкі
Р. расчака́ншчыка расчака́ншчыкаў
Д. расчака́ншчыку расчака́ншчыкам
В. расчака́ншчыка расчака́ншчыкаў
Т. расчака́ншчыкам расчака́ншчыкамі
М. расчака́ншчыку расчака́ншчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расчака́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расчака́ншчыца расчака́ншчыцы
Р. расчака́ншчыцы расчака́ншчыц
Д. расчака́ншчыцы расчака́ншчыцам
В. расчака́ншчыцу расчака́ншчыц
Т. расчака́ншчыцай
расчака́ншчыцаю		 расчака́ншчыцамі
М. расчака́ншчыцы расчака́ншчыцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расчака́ньванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчака́ньванне
Р. расчака́ньвання
Д. расчака́ньванню
В. расчака́ньванне
Т. расчака́ньваннем
М. расчака́ньванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расчака́ньвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. расчака́ньваецца расчака́ньваюцца
Прошлы час
м. расчака́ньваўся расчака́ньваліся
ж. расчака́ньвалася
н. расчака́ньвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

расчака́ньваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расчака́ньваю расчака́ньваем
2-я ас. расчака́ньваеш расчака́ньваеце
3-я ас. расчака́ньвае расчака́ньваюць
Прошлы час
м. расчака́ньваў расчака́ньвалі
ж. расчака́ньвала
н. расчака́ньвала
Загадны лад
2-я ас. расчака́ньвай расчака́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расчака́ньваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расчалаве́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расчалаве́чаны расчалаве́чаная расчалаве́чанае расчалаве́чаныя
Р. расчалаве́чанага расчалаве́чанай
расчалаве́чанае		 расчалаве́чанага расчалаве́чаных
Д. расчалаве́чанаму расчалаве́чанай расчалаве́чанаму расчалаве́чаным
В. расчалаве́чаны (неадуш.)
расчалаве́чанага (адуш.)		 расчалаве́чаную расчалаве́чанае расчалаве́чаныя (неадуш.)
расчалаве́чаных (адуш.)
Т. расчалаве́чаным расчалаве́чанай
расчалаве́чанаю		 расчалаве́чаным расчалаве́чанымі
М. расчалаве́чаным расчалаве́чанай расчалаве́чаным расчалаве́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

расчалаве́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчалаве́чванне
Р. расчалаве́чвання
Д. расчалаве́чванню
В. расчалаве́чванне
Т. расчалаве́чваннем
М. расчалаве́чванні

Крыніцы: piskunou2012.

расчалаве́чваць

‘пазбаўляць каго-небудзь чалавечых уласцівасцяў’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расчалаве́чваю расчалаве́чваем
2-я ас. расчалаве́чваеш расчалаве́чваеце
3-я ас. расчалаве́чвае расчалаве́чваюць
Прошлы час
м. расчалаве́чваў расчалаве́чвалі
ж. расчалаве́чвала
н. расчалаве́чвала
Загадны лад
2-я ас. расчалаве́чвай расчалаве́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расчалаве́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

расчалаве́чыць

‘пазбавіць каго-небудзь чалавечых уласцівасцяў’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расчалаве́чу расчалаве́чым
2-я ас. расчалаве́чыш расчалаве́чыце
3-я ас. расчалаве́чыць расчалаве́чаць
Прошлы час
м. расчалаве́чыў расчалаве́чылі
ж. расчалаве́чыла
н. расчалаве́чыла
Загадны лад
2-я ас. расчалаве́ч расчалаве́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час расчалаве́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

расча́ленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расча́ленне
Р. расча́лення
Д. расча́ленню
В. расча́ленне
Т. расча́леннем
М. расча́ленні

Крыніцы: piskunou2012.