дасве́дчыць
‘давесці да ведама, расказаць, засведчыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасве́дчу |
дасве́дчым |
| 2-я ас. |
дасве́дчыш |
дасве́дчыце |
| 3-я ас. |
дасве́дчыць |
дасве́дчаць |
| Прошлы час |
| м. |
дасве́дчыў |
дасве́дчылі |
| ж. |
дасве́дчыла |
| н. |
дасве́дчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасве́дчы |
дасве́дчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасве́дчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасве́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дасве́т |
| Р. |
дасве́ту |
| Д. |
дасве́ту |
| В. |
дасве́т |
| Т. |
дасве́там |
| М. |
дасве́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасве́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дасве́цце |
| Р. |
дасве́цця |
| Д. |
дасве́ццю |
| В. |
дасве́цце |
| Т. |
дасве́ццем |
| М. |
дасве́цці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дасвідрава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасвідрава́ны |
дасвідрава́ная |
дасвідрава́нае |
дасвідрава́ныя |
| Р. |
дасвідрава́нага |
дасвідрава́най дасвідрава́нае |
дасвідрава́нага |
дасвідрава́ных |
| Д. |
дасвідрава́наму |
дасвідрава́най |
дасвідрава́наму |
дасвідрава́ным |
| В. |
дасвідрава́ны (неадуш.) дасвідрава́нага (адуш.) |
дасвідрава́ную |
дасвідрава́нае |
дасвідрава́ныя (неадуш.) дасвідрава́ных (адуш.) |
| Т. |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́най дасвідрава́наю |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́нымі |
| М. |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́най |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дасвідрава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасвідрава́ны |
дасвідрава́ная |
дасвідрава́нае |
дасвідрава́ныя |
| Р. |
дасвідрава́нага |
дасвідрава́най дасвідрава́нае |
дасвідрава́нага |
дасвідрава́ных |
| Д. |
дасвідрава́наму |
дасвідрава́най |
дасвідрава́наму |
дасвідрава́ным |
| В. |
дасвідрава́ны (неадуш.) дасвідрава́нага (адуш.) |
дасвідрава́ную |
дасвідрава́нае |
дасвідрава́ныя (неадуш.) дасвідрава́ных (адуш.) |
| Т. |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́най дасвідрава́наю |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́нымі |
| М. |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́най |
дасвідрава́ным |
дасвідрава́ных |
Кароткая форма: дасвідрава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дасвідрава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасвідру́юся |
дасвідру́емся |
| 2-я ас. |
дасвідру́ешся |
дасвідру́ецеся |
| 3-я ас. |
дасвідру́ецца |
дасвідру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дасвідрава́ўся |
дасвідрава́ліся |
| ж. |
дасвідрава́лася |
| н. |
дасвідрава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасвідру́йся |
дасвідру́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасвідрава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дасвідрава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасвідру́ю |
дасвідру́ем |
| 2-я ас. |
дасвідру́еш |
дасвідру́еце |
| 3-я ас. |
дасвідру́е |
дасвідру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дасвідрава́ў |
дасвідрава́лі |
| ж. |
дасвідрава́ла |
| н. |
дасвідрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасвідру́й |
дасвідру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасвідрава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.