куко́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| куко́бніца | куко́бніцы | |
| куко́бніцы | куко́бніц | |
| куко́бніцы | куко́бніцам | |
| куко́бніцу | куко́бніц | |
| куко́бніцай куко́бніцаю |
куко́бніцамі | |
| куко́бніцы | куко́бніцах |
Крыніцы:
куко́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| куко́бніца | куко́бніцы | |
| куко́бніцы | куко́бніц | |
| куко́бніцы | куко́бніцам | |
| куко́бніцу | куко́бніц | |
| куко́бніцай куко́бніцаю |
куко́бніцамі | |
| куко́бніцы | куко́бніцах |
Крыніцы:
куко́бны
прыметнік, якасны
| куко́бны | куко́бная | куко́бнае | куко́бныя | |
| куко́бнага | куко́бнай куко́бнае |
куко́бнага | куко́бных | |
| куко́бнаму | куко́бнай | куко́бнаму | куко́бным | |
| куко́бны ( куко́бнага ( |
куко́бную | куко́бнае | куко́бныя ( куко́бных ( |
|
| куко́бным | куко́бнай куко́бнаю |
куко́бным | куко́бнымі | |
| куко́бным | куко́бнай | куко́бным | куко́бных | |
Крыніцы:
куко́жыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| куко́жуся | куко́жымся | |
| куко́жышся | куко́жыцеся | |
| куко́жыцца | куко́жацца | |
| Прошлы час | ||
| куко́жыўся | куко́жыліся | |
| куко́жылася | ||
| куко́жылася | ||
| Загадны лад | ||
| куко́жся | куко́жцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| куко́жачыся | ||
Крыніцы:
куко́ль
‘манаскі галаўны ўбор’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| куко́ль | куко́лі | |
| куко́ля | куко́ляў | |
| куко́лю | куко́лям | |
| куко́ль | куко́лі | |
| куко́лем | куко́лямі | |
| куко́лі | куко́лях |
Крыніцы:
куко́ль
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| куко́ль | |
| куко́лю | |
| куко́лю | |
| куко́ль | |
| куко́лем | |
| куко́лі |
Крыніцы:
Кукры́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кукры́ | |
| Кукро́ў | |
| Кукра́м | |
| Кукры́ | |
| Кукра́мі | |
| Кукра́х |
ку́кса
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ку́кса | ку́ксы | |
| ку́ксы | ку́ксаў | |
| ку́ксе | ку́ксам | |
| ку́ксу | ку́ксы | |
| ку́ксай ку́ксаю |
ку́ксамі | |
| ку́ксе | ку́ксах |
Крыніцы:
ку́ксанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ку́ксанне | |
| ку́ксання | |
| ку́ксанню | |
| ку́ксанне | |
| ку́ксаннем | |
| ку́ксанні |
Крыніцы:
куксану́ць
‘стукнуць, штурхануць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| куксану́ | куксанё́м | |
| куксане́ш | куксаняце́ | |
| куксане́ | куксану́ць | |
| Прошлы час | ||
| куксану́ў | куксану́лі | |
| куксану́ла | ||
| куксану́ла | ||
| Загадны лад | ||
| куксані́ | куксані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| куксану́ўшы | ||
Крыніцы:
кукса́ты
прыметнік, якасны
| кукса́ты | кукса́тая | кукса́тае | кукса́тыя | |
| кукса́тага | кукса́тай кукса́тае |
кукса́тага | кукса́тых | |
| кукса́таму | кукса́тай | кукса́таму | кукса́тым | |
| кукса́ты ( кукса́тага ( |
кукса́тую | кукса́тае | кукса́тыя ( кукса́тых ( |
|
| кукса́тым | кукса́тай кукса́таю |
кукса́тым | кукса́тымі | |
| кукса́тым | кукса́тай | кукса́тым | кукса́тых | |
Крыніцы: