дыспрапарцыянава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыспрапарцыянава́нне |
| Р. |
дыспрапарцыянава́ння |
| Д. |
дыспрапарцыянава́нню |
| В. |
дыспрапарцыянава́нне |
| Т. |
дыспрапарцыянава́ннем |
| М. |
дыспрапарцыянава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыспрапарцыяна́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыспрапарцыяна́льнасць |
| Р. |
дыспрапарцыяна́льнасці |
| Д. |
дыспрапарцыяна́льнасці |
| В. |
дыспрапарцыяна́льнасць |
| Т. |
дыспрапарцыяна́льнасцю |
| М. |
дыспрапарцыяна́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыспрапарцыяна́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыспрапарцыяна́льны |
дыспрапарцыяна́льная |
дыспрапарцыяна́льнае |
дыспрапарцыяна́льныя |
| Р. |
дыспрапарцыяна́льнага |
дыспрапарцыяна́льнай
дыспрапарцыяна́льнае |
дыспрапарцыяна́льнага |
дыспрапарцыяна́льных |
| Д. |
дыспрапарцыяна́льнаму |
дыспрапарцыяна́льнай |
дыспрапарцыяна́льнаму |
дыспрапарцыяна́льным |
| В. |
дыспрапарцыяна́льны (неадуш.)
дыспрапарцыяна́льнага (адуш.) |
дыспрапарцыяна́льную |
дыспрапарцыяна́льнае |
дыспрапарцыяна́льныя (неадуш.)
дыспрапарцыяна́льных (адуш.) |
| Т. |
дыспрапарцыяна́льным |
дыспрапарцыяна́льнай
дыспрапарцыяна́льнаю |
дыспрапарцыяна́льным |
дыспрапарцыяна́льнымі |
| М. |
дыспрапарцыяна́льным |
дыспрапарцыяна́льнай |
дыспрапарцыяна́льным |
дыспрапарцыяна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыспрапо́рцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыспрапо́рцыя |
дыспрапо́рцыі |
| Р. |
дыспрапо́рцыі |
дыспрапо́рцый |
| Д. |
дыспрапо́рцыі |
дыспрапо́рцыям |
| В. |
дыспрапо́рцыю |
дыспрапо́рцыі |
| Т. |
дыспрапо́рцыяй
дыспрапо́рцыяю |
дыспрапо́рцыямі |
| М. |
дыспрапо́рцыі |
дыспрапо́рцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыспро́зій
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыспро́зій |
| Р. |
дыспро́зію |
| Д. |
дыспро́зію |
| В. |
дыспро́зій |
| Т. |
дыспро́зіем |
| М. |
дыспро́зіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ды́спут
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́спут |
ды́спуты |
| Р. |
ды́спуту |
ды́спутаў |
| Д. |
ды́спуту |
ды́спутам |
| В. |
ды́спут |
ды́спуты |
| Т. |
ды́спутам |
ды́спутамі |
| М. |
ды́спуце |
ды́спутах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыспутава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыспутава́нне |
| Р. |
дыспутава́ння |
| Д. |
дыспутава́нню |
| В. |
дыспутава́нне |
| Т. |
дыспутава́ннем |
| М. |
дыспутава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыспутава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыспуту́ю |
дыспуту́ем |
| 2-я ас. |
дыспуту́еш |
дыспуту́еце |
| 3-я ас. |
дыспуту́е |
дыспуту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дыспутава́ў |
дыспутава́лі |
| ж. |
дыспутава́ла |
| н. |
дыспутава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дыспуту́й |
дыспуту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
дыспуту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыспута́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыспута́нт |
дыспута́нты |
| Р. |
дыспута́нта |
дыспута́нтаў |
| Д. |
дыспута́нту |
дыспута́нтам |
| В. |
дыспута́нта |
дыспута́нтаў |
| Т. |
дыспута́нтам |
дыспута́нтамі |
| М. |
дыспута́нце |
дыспута́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.