Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аднапу́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднапу́тны аднапу́тная аднапу́тнае аднапу́тныя
Р. аднапу́тнага аднапу́тнай
аднапу́тнае
аднапу́тнага аднапу́тных
Д. аднапу́тнаму аднапу́тнай аднапу́тнаму аднапу́тным
В. аднапу́тны (неадуш.) аднапу́тную аднапу́тнае аднапу́тныя (неадуш.)
Т. аднапу́тным аднапу́тнай
аднапу́тнаю
аднапу́тным аднапу́тнымі
М. аднапу́тным аднапу́тнай аднапу́тным аднапу́тных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднара́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аднара́дка аднара́дкі
Р. аднара́дкі аднара́дак
Д. аднара́дцы аднара́дкам
В. аднара́дку аднара́дкі
Т. аднара́дкай
аднара́дкаю
аднара́дкамі
М. аднара́дцы аднара́дках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

аднарадко́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднарадко́вік аднарадко́вікі
Р. аднарадко́віка аднарадко́вікаў
Д. аднарадко́віку аднарадко́вікам
В. аднарадко́вік аднарадко́вікі
Т. аднарадко́вікам аднарадко́вікамі
М. аднарадко́віку аднарадко́віках

Крыніцы: piskunou2012.

аднарадко́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднарадко́вы аднарадко́вая аднарадко́вае аднарадко́выя
Р. аднарадко́вага аднарадко́вай
аднарадко́вае
аднарадко́вага аднарадко́вых
Д. аднарадко́ваму аднарадко́вай аднарадко́ваму аднарадко́вым
В. аднарадко́вы (неадуш.)
аднарадко́вага (адуш.)
аднарадко́вую аднарадко́вае аднарадко́выя (неадуш.)
аднарадко́вых (адуш.)
Т. аднарадко́вым аднарадко́вай
аднарадко́ваю
аднарадко́вым аднарадко́вымі
М. аднарадко́вым аднарадко́вай аднарадко́вым аднарадко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

аднарадко́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднарадко́ўе аднарадко́ўі
Р. аднарадко́ўя аднарадко́ўяў
Д. аднарадко́ўю аднарадко́ўям
В. аднарадко́ўе аднарадко́ўі
Т. аднарадко́ўем аднарадко́ўямі
М. аднарадко́ўі аднарадко́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аднара́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднара́днасць
Р. аднара́днасці
Д. аднара́днасці
В. аднара́днасць
Т. аднара́днасцю
М. аднара́днасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аднара́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднара́дны аднара́дная аднара́днае аднара́дныя
Р. аднара́днага аднара́днай
аднара́днае
аднара́днага аднара́дных
Д. аднара́днаму аднара́днай аднара́днаму аднара́дным
В. аднара́дны (неадуш.)
аднара́днага (адуш.)
аднара́дную аднара́днае аднара́дныя (неадуш.)
аднара́дных (адуш.)
Т. аднара́дным аднара́днай
аднара́днаю
аднара́дным аднара́днымі
М. аднара́дным аднара́днай аднара́дным аднара́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аднара́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднара́зны аднара́зная аднара́знае аднара́зныя
Р. аднара́знага аднара́знай
аднара́знае
аднара́знага аднара́зных
Д. аднара́знаму аднара́знай аднара́знаму аднара́зным
В. аднара́зны (неадуш.)
аднара́знага (адуш.)
аднара́зную аднара́знае аднара́зныя (неадуш.)
аднара́зных (адуш.)
Т. аднара́зным аднара́знай
аднара́знаю
аднара́зным аднара́знымі
М. аднара́зным аднара́знай аднара́зным аднара́зных

Крыніцы: piskunou2012.

аднаразо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднаразо́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднаразо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднаразо́васць
Р. аднаразо́васці
Д. аднаразо́васці
В. аднаразо́васць
Т. аднаразо́васцю
М. аднаразо́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.