Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

зарубцава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зарубцу́ецца зарубцу́юцца
Прошлы час
м. зарубцава́ўся зарубцава́ліся
ж. зарубцава́лася
н. зарубцава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зарубцава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зарубцу́ю зарубцу́ем
2-я ас. зарубцу́еш зарубцу́еце
3-я ас. зарубцу́е зарубцу́юць
Прошлы час
м. зарубцава́ў зарубцава́лі
ж. зарубцава́ла
н. зарубцава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час зарубцава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зарубцо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зарубцо́ўванне
Р. зарубцо́ўвання
Д. зарубцо́ўванню
В. зарубцо́ўванне
Т. зарубцо́ўваннем
М. зарубцо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

зарубцо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зарубцо́ўваецца зарубцо́ўваюцца
Прошлы час
м. зарубцо́ўваўся зарубцо́ўваліся
ж. зарубцо́ўвалася
н. зарубцо́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зарубцо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зарубцо́ўвае зарубцо́ўваюць
Прошлы час
м. зарубцо́ўваў зарубцо́ўвалі
ж. зарубцо́ўвала
н. зарубцо́ўвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час зарубцо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Зару́бчыкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зару́бчыкі
Р. Зару́бчыкаў
Д. Зару́бчыкам
В. Зару́бчыкі
Т. Зару́бчыкамі
М. Зару́бчыках

зару́бшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зару́бшчык зару́бшчыкі
Р. зару́бшчыка зару́бшчыкаў
Д. зару́бшчыку зару́бшчыкам
В. зару́бшчыка зару́бшчыкаў
Т. зару́бшчыкам зару́бшчыкамі
М. зару́бшчыку зару́бшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Зару́бы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зару́бы
Р. Зару́б
Зару́баў
Д. Зару́бам
В. Зару́бы
Т. Зару́бамі
М. Зару́бах

Заруда́ўе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заруда́ўе
Р. Заруда́ўя
Д. Заруда́ўю
В. Заруда́ўе
Т. Заруда́ўем
М. Заруда́ўі

заруда́ўеўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заруда́ўеўскі заруда́ўеўская заруда́ўеўскае заруда́ўеўскія
Р. заруда́ўеўскага заруда́ўеўскай
заруда́ўеўскае		 заруда́ўеўскага заруда́ўеўскіх
Д. заруда́ўеўскаму заруда́ўеўскай заруда́ўеўскаму заруда́ўеўскім
В. заруда́ўеўскі (неадуш.)
заруда́ўеўскага (адуш.)		 заруда́ўеўскую заруда́ўеўскае заруда́ўеўскія (неадуш.)
заруда́ўеўскіх (адуш.)
Т. заруда́ўеўскім заруда́ўеўскай
заруда́ўеўскаю		 заруда́ўеўскім заруда́ўеўскімі
М. заруда́ўеўскім заруда́ўеўскай заруда́ўеўскім заруда́ўеўскіх

Крыніцы: piskunou2012.