Зару́баўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Зару́баўшчына | |
| Зару́баўшчыны | |
| Зару́баўшчыне | |
| Зару́баўшчыну | |
| Зару́баўшчынай Зару́баўшчынаю |
|
| Зару́баўшчыне |
Зару́баўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Зару́баўшчына | |
| Зару́баўшчыны | |
| Зару́баўшчыне | |
| Зару́баўшчыну | |
| Зару́баўшчынай Зару́баўшчынаю |
|
| Зару́баўшчыне |
зарубе́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зарубе́жнік | зарубе́жнікі | |
| зарубе́жніка | зарубе́жнікаў | |
| зарубе́жніку | зарубе́жнікам | |
| зарубе́жніка | зарубе́жнікаў | |
| зарубе́жнікам | зарубе́жнікамі | |
| зарубе́жніку | зарубе́жніках |
Крыніцы:
зарубе́жны
прыметнік, адносны
| зарубе́жны | зарубе́жная | зарубе́жнае | зарубе́жныя | |
| зарубе́жнага | зарубе́жнай зарубе́жнае |
зарубе́жнага | зарубе́жных | |
| зарубе́жнаму | зарубе́жнай | зарубе́жнаму | зарубе́жным | |
| зарубе́жны ( зарубе́жнага ( |
зарубе́жную | зарубе́жнае | зарубе́жныя ( зарубе́жных ( |
|
| зарубе́жным | зарубе́жнай зарубе́жнаю |
зарубе́жным | зарубе́жнымі | |
| зарубе́жным | зарубе́жнай | зарубе́жным | зарубе́жных | |
Крыніцы:
Зару́бец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Зару́бец | |
| Зару́бца | |
| Зару́бцу | |
| Зару́бец | |
| Зару́бцам | |
| Зару́бцы |
зару́біна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зару́біна | зару́біны | |
| зару́біны | зару́бін | |
| зару́біне | зару́бінам | |
| зару́біну | зару́біны | |
| зару́бінай зару́бінаю |
зару́бінамі | |
| зару́біне | зару́бінах |
Крыніцы:
Зару́біна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Зару́біна | |
| Зару́біна | |
| Зару́біну | |
| Зару́біна | |
| Зару́бінам | |
| Зару́біне |
зарубі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зарублю́ | зару́бім | |
| зару́біш | зару́біце | |
| зару́біць | зару́бяць | |
| Прошлы час | ||
| зарубі́ў | зарубі́лі | |
| зарубі́ла | ||
| зарубі́ла | ||
| Загадны лад | ||
| зарубі́ | зарубі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зарубі́ўшы | ||
Крыніцы:
Зару́бічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Зару́бічы | |
| Зару́біч Зару́бічаў |
|
| Зару́бічам | |
| Зару́бічы | |
| Зару́бічамі | |
| Зару́бічах |
зару́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зару́бка | зару́бкі | |
| зару́бкі | зару́бак | |
| зару́бцы | зару́бкам | |
| зару́бку | зару́бкі | |
| зару́бкай зару́бкаю |
зару́бкамі | |
| зару́бцы | зару́бках |
Крыніцы:
зару́бкавы
прыметнік, адносны
| зару́бкавы | зару́бкавая | зару́бкавае | зару́бкавыя | |
| зару́бкавага | зару́бкавай зару́бкавае |
зару́бкавага | зару́бкавых | |
| зару́бкаваму | зару́бкавай | зару́бкаваму | зару́бкавым | |
| зару́бкавы зару́бкавага |
зару́бкавую | зару́бкавае | зару́бкавыя зару́бкавых |
|
| зару́бкавым | зару́бкавай зару́бкаваю |
зару́бкавым | зару́бкавымі | |
| зару́бкавым | зару́бкавай | зару́бкавым | зару́бкавых | |
Крыніцы: