пераарфава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераарфава́ны |
пераарфава́ная |
пераарфава́нае |
пераарфава́ныя |
| Р. |
пераарфава́нага |
пераарфава́най пераарфава́нае |
пераарфава́нага |
пераарфава́ных |
| Д. |
пераарфава́наму |
пераарфава́най |
пераарфава́наму |
пераарфава́ным |
| В. |
пераарфава́ны (неадуш.) пераарфава́нага (адуш.) |
пераарфава́ную |
пераарфава́нае |
пераарфава́ныя (неадуш.) пераарфава́ных (адуш.) |
| Т. |
пераарфава́ным |
пераарфава́най пераарфава́наю |
пераарфава́ным |
пераарфава́нымі |
| М. |
пераарфава́ным |
пераарфава́най |
пераарфава́ным |
пераарфава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераарфава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераарфава́ны |
пераарфава́ная |
пераарфава́нае |
пераарфава́ныя |
| Р. |
пераарфава́нага |
пераарфава́най пераарфава́нае |
пераарфава́нага |
пераарфава́ных |
| Д. |
пераарфава́наму |
пераарфава́най |
пераарфава́наму |
пераарфава́ным |
| В. |
пераарфава́ны (неадуш.) пераарфава́нага (адуш.) |
пераарфава́ную |
пераарфава́нае |
пераарфава́ныя (неадуш.) пераарфава́ных (адуш.) |
| Т. |
пераарфава́ным |
пераарфава́най пераарфава́наю |
пераарфава́ным |
пераарфава́нымі |
| М. |
пераарфава́ным |
пераарфава́най |
пераарфава́ным |
пераарфава́ных |
Кароткая форма: пераарфава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераарфава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераарфу́ю |
пераарфу́ем |
| 2-я ас. |
пераарфу́еш |
пераарфу́еце |
| 3-я ас. |
пераарфу́е |
пераарфу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераарфава́ў |
пераарфава́лі |
| ж. |
пераарфава́ла |
| н. |
пераарфава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераарфу́й |
пераарфу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераарфава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераарфо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пераарфо́ўванне |
| Р. |
пераарфо́ўвання |
| Д. |
пераарфо́ўванню |
| В. |
пераарфо́ўванне |
| Т. |
пераарфо́ўваннем |
| М. |
пераарфо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераарфо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пераарфо́ўваецца |
пераарфо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пераарфо́ўваўся |
пераарфо́ўваліся |
| ж. |
пераарфо́ўвалася |
| н. |
пераарфо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераарфо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераарфо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераарфо́ўваю |
пераарфо́ўваем |
| 2-я ас. |
пераарфо́ўваеш |
пераарфо́ўваеце |
| 3-я ас. |
пераарфо́ўвае |
пераарфо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пераарфо́ўваў |
пераарфо́ўвалі |
| ж. |
пераарфо́ўвала |
| н. |
пераарфо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераарфо́ўвай |
пераарфо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пераарфо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераарыентава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераарыентава́нне |
пераарыентава́нні |
| Р. |
пераарыентава́ння |
пераарыентава́нняў |
| Д. |
пераарыентава́нню |
пераарыентава́нням |
| В. |
пераарыентава́нне |
пераарыентава́нні |
| Т. |
пераарыентава́ннем |
пераарыентава́ннямі |
| М. |
пераарыентава́нні |
пераарыентава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераарыентава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераарыентава́ны |
пераарыентава́ная |
пераарыентава́нае |
пераарыентава́ныя |
| Р. |
пераарыентава́нага |
пераарыентава́най пераарыентава́нае |
пераарыентава́нага |
пераарыентава́ных |
| Д. |
пераарыентава́наму |
пераарыентава́най |
пераарыентава́наму |
пераарыентава́ным |
| В. |
пераарыентава́ны (неадуш.) пераарыентава́нага (адуш.) |
пераарыентава́ную |
пераарыентава́нае |
пераарыентава́ныя (неадуш.) пераарыентава́ных (адуш.) |
| Т. |
пераарыентава́ным |
пераарыентава́най пераарыентава́наю |
пераарыентава́ным |
пераарыентава́нымі |
| М. |
пераарыентава́ным |
пераарыентава́най |
пераарыентава́ным |
пераарыентава́ных |
Кароткая форма: пераарыентава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
пераарыентава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераарыенту́юся |
пераарыенту́емся |
| 2-я ас. |
пераарыенту́ешся |
пераарыенту́ецеся |
| 3-я ас. |
пераарыенту́ецца |
пераарыенту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пераарыентава́ўся |
пераарыентава́ліся |
| ж. |
пераарыентава́лася |
| н. |
пераарыентава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераарыенту́йся |
пераарыенту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераарыентава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.