пераарфава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| пераарфава́ны | пераарфава́ная | пераарфава́нае | пераарфава́ныя | |
| пераарфава́нага | пераарфава́най пераарфава́нае |
пераарфава́нага | пераарфава́ных | |
| пераарфава́наму | пераарфава́най | пераарфава́наму | пераарфава́ным | |
| пераарфава́ны ( пераарфава́нага ( |
пераарфава́ную | пераарфава́нае | пераарфава́ныя ( пераарфава́ных ( |
|
| пераарфава́ным | пераарфава́най пераарфава́наю |
пераарфава́ным | пераарфава́нымі | |
| пераарфава́ным | пераарфава́най | пераарфава́ным | пераарфава́ных | |
Кароткая форма: пераарфава́на.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)