пераарыентава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пераарыентава́нне | пераарыентава́нні | |
| пераарыентава́ння | пераарыентава́нняў | |
| пераарыентава́нню | пераарыентава́нням | |
| пераарыентава́нне | пераарыентава́нні | |
| пераарыентава́ннем | пераарыентава́ннямі | |
| пераарыентава́нні | пераарыентава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)