самагра́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самагра́й | самагра́і | |
| самагра́я | самагра́яў | |
| самагра́ю | самагра́ям | |
| самагра́й | самагра́і | |
| самагра́ем | самагра́ямі | |
| самагра́і | самагра́ях |
Крыніцы:
самагра́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самагра́й | самагра́і | |
| самагра́я | самагра́яў | |
| самагра́ю | самагра́ям | |
| самагра́й | самагра́і | |
| самагра́ем | самагра́ямі | |
| самагра́і | самагра́ях |
Крыніцы:
самагу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самагу́б | самагу́бы | |
| самагу́ба | самагу́баў | |
| самагу́бу | самагу́бам | |
| самагу́ба | самагу́баў | |
| самагу́бам | самагу́бамі | |
| самагу́бе | самагу́бах |
Крыніцы:
самагу́бец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самагу́бец | самагу́бцы | |
| самагу́бца | самагу́бцаў | |
| самагу́бцу | самагу́бцам | |
| самагу́бца | самагу́бцаў | |
| самагу́бцам | самагу́бцамі | |
| самагу́бцу | самагу́бцах |
Крыніцы:
самагу́бка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| самагу́бка | самагу́бкі | |
| самагу́бкі | самагу́бак | |
| самагу́бцы | самагу́бкам | |
| самагу́бку | самагу́бак | |
| самагу́бкай самагу́бкаю |
самагу́бкамі | |
| самагу́бцы | самагу́бках |
Крыніцы:
самагу́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| самагу́бна | самагу́бней | - |
самагу́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самагу́бнасць | |
| самагу́бнасці | |
| самагу́бнасці | |
| самагу́бнасць | |
| самагу́бнасцю | |
| самагу́бнасці |
Крыніцы:
самагу́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самагу́бнік | самагу́бнікі | |
| самагу́бніка | самагу́бнікаў | |
| самагу́бніку | самагу́бнікам | |
| самагу́бніка | самагу́бнікаў | |
| самагу́бнікам | самагу́бнікамі | |
| самагу́бніку | самагу́бніках |
Крыніцы:
самагу́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| самагу́бніца | самагу́бніцы | |
| самагу́бніцы | самагу́бніц | |
| самагу́бніцы | самагу́бніцам | |
| самагу́бніцу | самагу́бніц | |
| самагу́бніцай самагу́бніцаю |
самагу́бніцамі | |
| самагу́бніцы | самагу́бніцах |
Крыніцы:
самагу́бны
прыметнік, адносны
| самагу́бны | самагу́бная | самагу́бнае | самагу́бныя | |
| самагу́бнага | самагу́бнай самагу́бнае |
самагу́бнага | самагу́бных | |
| самагу́бнаму | самагу́бнай | самагу́бнаму | самагу́бным | |
| самагу́бны ( самагу́бнага ( |
самагу́бную | самагу́бнае | самагу́бныя ( самагу́бных ( |
|
| самагу́бным | самагу́бнай самагу́бнаю |
самагу́бным | самагу́бнымі | |
| самагу́бным | самагу́бнай | самагу́бным | самагу́бных | |
Крыніцы:
самагу́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самагу́бства | самагу́бствы | |
| самагу́бства | самагу́бстваў | |
| самагу́бству | самагу́бствам | |
| самагу́бства | самагу́бствы | |
| самагу́бствам | самагу́бствамі | |
| самагу́бстве | самагу́бствах |
Крыніцы: