Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

самагу́бца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: sbm2012, tsbm1984.

самагу́бца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

самагу́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

самагу́ды

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самагуча́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самагуча́льны	самагуча́льная	самагуча́льнае	самагуча́льныя
Р.	самагуча́льнага	самагуча́льнай самагуча́льнае	самагуча́льнага	самагуча́льных
Д.	самагуча́льнаму	самагуча́льнай	самагуча́льнаму	самагуча́льным
В.	самагуча́льны (неадуш.) самагуча́льнага (адуш.)	самагуча́льную	самагуча́льнае	самагуча́льныя (неадуш.) самагуча́льных (адуш.)
Т.	самагуча́льным	самагуча́льнай самагуча́льнаю	самагуча́льным	самагуча́льнымі
М.	самагуча́льным	самагуча́льнай	самагуча́льным	самагуча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

самагу́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самагу́чны	самагу́чная	самагу́чнае	самагу́чныя
Р.	самагу́чнага	самагу́чнай самагу́чнае	самагу́чнага	самагу́чных
Д.	самагу́чнаму	самагу́чнай	самагу́чнаму	самагу́чным
В.	самагу́чны (неадуш.) самагу́чнага (адуш.)	самагу́чную	самагу́чнае	самагу́чныя (неадуш.) самагу́чных (адуш.)
Т.	самагу́чным	самагу́чнай самагу́чнаю	самагу́чным	самагу́чнымі
М.	самагу́чным	самагу́чнай	самагу́чным	самагу́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

самадаво́льна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
самадаво́льна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

самадаво́льны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самадаво́льны	самадаво́льная	самадаво́льнае	самадаво́льныя
Р.	самадаво́льнага	самадаво́льнай самадаво́льнае	самадаво́льнага	самадаво́льных
Д.	самадаво́льнаму	самадаво́льнай	самадаво́льнаму	самадаво́льным
В.	самадаво́льны (неадуш.) самадаво́льнага (адуш.)	самадаво́льную	самадаво́льнае	самадаво́льныя (неадуш.) самадаво́льных (адуш.)
Т.	самадаво́льным	самадаво́льнай самадаво́льнаю	самадаво́льным	самадаво́льнымі
М.	самадаво́льным	самадаво́льнай	самадаво́льным	самадаво́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

самадаво́льства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

самада́йка

‘шчодрая жанчына, прадажная жанчына, прастытутка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum