самагу́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| самагу́дка | самагу́дкі | |
| самагу́дкі | самагу́дак | |
| самагу́дцы | самагу́дкам | |
| самагу́дку | самагу́дкі | |
| самагу́дкай самагу́дкаю |
самагу́дкамі | |
| самагу́дцы | самагу́дках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)