самагу́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самагу́бства | самагу́бствы | |
| самагу́бства | самагу́бстваў | |
| самагу́бству | самагу́бствам | |
| самагу́бства | самагу́бствы | |
| самагу́бствам | самагу́бствамі | |
| самагу́бстве | самагу́бствах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)