Verbum

анлайнавы слоўнік

турухта́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	турухта́навы	турухта́навая	турухта́навае	турухта́навыя
Р.	турухта́навага	турухта́навай турухта́навае	турухта́навага	турухта́навых
Д.	турухта́наваму	турухта́навай	турухта́наваму	турухта́навым
В.	турухта́навы (неадуш.) турухта́навага (адуш.)	турухта́навую	турухта́навае	турухта́навыя (неадуш.) турухта́навых (адуш.)
Т.	турухта́навым	турухта́навай турухта́наваю	турухта́навым	турухта́навымі
М.	турухта́навым	турухта́навай	турухта́навым	турухта́навых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

турфі́рма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Ту́рцыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Турцэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

турцэ́нтр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

турча́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Турча́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

турча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

турча́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ту́рчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.