турцэ́нтр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| турцэ́нтр | турцэ́нтры | |
| турцэ́нтра | турцэ́нтраў | |
| турцэ́нтру | турцэ́нтрам | |
| турцэ́нтр | турцэ́нтры | |
| турцэ́нтрам | турцэ́нтрамі | |
| турцэ́нтры | турцэ́нтрах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)