ко́ласапад’ёмнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́ласапад’ёмнік |
ко́ласапад’ёмнікі |
| Р. |
ко́ласапад’ёмніка |
ко́ласапад’ёмнікаў |
| Д. |
ко́ласапад’ёмніку |
ко́ласапад’ёмнікам |
| В. |
ко́ласапад’ёмнік |
ко́ласапад’ёмнікі |
| Т. |
ко́ласапад’ёмнікам |
ко́ласапад’ёмнікамі |
| М. |
ко́ласапад’ёмніку |
ко́ласапад’ёмніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ко́ласаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́ласаўка |
| Р. |
Ко́ласаўкі |
| Д. |
Ко́ласаўцы |
| В. |
Ко́ласаўку |
| Т. |
Ко́ласаўкай Ко́ласаўкаю |
| М. |
Ко́ласаўцы |
коласаўтварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
коласаўтварэ́нне |
| Р. |
коласаўтварэ́ння |
| Д. |
коласаўтварэ́нню |
| В. |
коласаўтварэ́нне |
| Т. |
коласаўтварэ́ннем |
| М. |
коласаўтварэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́лат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́лат |
ко́латы |
| Р. |
ко́лата |
ко́латаў |
| Д. |
ко́лату |
ко́латам |
| В. |
ко́лат |
ко́латы |
| Т. |
ко́латам |
ко́латамі |
| М. |
ко́лаце |
ко́латах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́латы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́латы |
ко́латая |
ко́латае |
ко́латыя |
| Р. |
ко́латага |
ко́латай ко́латае |
ко́латага |
ко́латых |
| Д. |
ко́латаму |
ко́латай |
ко́латаму |
ко́латым |
| В. |
ко́латы (неадуш.) ко́латага (адуш.) |
ко́латую |
ко́латае |
ко́латыя (неадуш.) ко́латых (адуш.) |
| Т. |
ко́латым |
ко́латай ко́латаю |
ко́латым |
ко́латымі |
| М. |
ко́латым |
ко́латай |
ко́латым |
ко́латых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
ко́латы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́латы |
ко́латая |
ко́латае |
ко́латыя |
| Р. |
ко́латага |
ко́латай ко́латае |
ко́латага |
ко́латых |
| Д. |
ко́латаму |
ко́латай |
ко́латаму |
ко́латым |
| В. |
ко́латы (неадуш.) ко́латага (адуш.) |
ко́латую |
ко́латае |
ко́латыя (неадуш.) ко́латых (адуш.) |
| Т. |
ко́латым |
ко́латай ко́латаю |
ко́латым |
ко́латымі |
| М. |
ко́латым |
ко́латай |
ко́латым |
ко́латых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
ко́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́латы |
ко́латая |
ко́латае |
ко́латыя |
| Р. |
ко́латага |
ко́латай ко́латае |
ко́латага |
ко́латых |
| Д. |
ко́латаму |
ко́латай |
ко́латаму |
ко́латым |
| В. |
ко́латы (неадуш.) ко́латага (адуш.) |
ко́латую |
ко́латае |
ко́латыя (неадуш.) ко́латых (адуш.) |
| Т. |
ко́латым |
ко́латай ко́латаю |
ко́латым |
ко́латымі |
| М. |
ко́латым |
ко́латай |
ко́латым |
ко́латых |
Кароткая форма: ко́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.