віншава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віншава́льнік |
віншава́льнікі |
| Р. |
віншава́льніка |
віншава́льнікаў |
| Д. |
віншава́льніку |
віншава́льнікам |
| В. |
віншава́льніка |
віншава́льнікаў |
| Т. |
віншава́льнікам |
віншава́льнікамі |
| М. |
віншава́льніку |
віншава́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віншава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віншава́льніца |
віншава́льніцы |
| Р. |
віншава́льніцы |
віншава́льніц |
| Д. |
віншава́льніцы |
віншава́льніцам |
| В. |
віншава́льніцу |
віншава́льніц |
| Т. |
віншава́льніцай
віншава́льніцаю |
віншава́льніцамі |
| М. |
віншава́льніцы |
віншава́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віншава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віншава́льны |
віншава́льная |
віншава́льнае |
віншава́льныя |
| Р. |
віншава́льнага |
віншава́льнай
віншава́льнае |
віншава́льнага |
віншава́льных |
| Д. |
віншава́льнаму |
віншава́льнай |
віншава́льнаму |
віншава́льным |
| В. |
віншава́льны (неадуш.)
віншава́льнага (адуш.) |
віншава́льную |
віншава́льнае |
віншава́льныя (неадуш.)
віншава́льных (адуш.) |
| Т. |
віншава́льным |
віншава́льнай
віншава́льнаю |
віншава́льным |
віншава́льнымі |
| М. |
віншава́льным |
віншава́льнай |
віншава́льным |
віншава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віншава́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віншава́нка |
віншава́нкі |
| Р. |
віншава́нкі |
віншава́нак |
| Д. |
віншава́нцы |
віншава́нкам |
| В. |
віншава́нку |
віншава́нкі |
| Т. |
віншава́нкай
віншава́нкаю |
віншава́нкамі |
| М. |
віншава́нцы |
віншава́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
віншава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віншава́нне |
віншава́нні |
| Р. |
віншава́ння |
віншава́нняў |
| Д. |
віншава́нню |
віншава́нням |
| В. |
віншава́нне |
віншава́нні |
| Т. |
віншава́ннем |
віншава́ннямі |
| М. |
віншава́нні |
віншава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віншава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
віншу́ецца |
віншу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
віншава́ўся |
віншава́ліся |
| ж. |
віншава́лася |
| н. |
віншава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
віншава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віншу́ю |
віншу́ем |
| 2-я ас. |
віншу́еш |
віншу́еце |
| 3-я ас. |
віншу́е |
віншу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
віншава́ў |
віншава́лі |
| ж. |
віншава́ла |
| н. |
віншава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
віншу́й |
віншу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
віншу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віншо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віншо́ўка |
віншо́ўкі |
| Р. |
віншо́ўкі |
віншо́вак |
| Д. |
віншо́ўцы |
віншо́ўкам |
| В. |
віншо́ўку |
віншо́ўкі |
| Т. |
віншо́ўкай
віншо́ўкаю |
віншо́ўкамі |
| М. |
віншо́ўцы |
віншо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.