Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

канатахо́дзец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канатахо́дзец канатахо́дцы
Р. канатахо́дца канатахо́дцаў
Д. канатахо́дцу канатахо́дцам
В. канатахо́дца канатахо́дцаў
Т. канатахо́дцам канатахо́дцамі
М. канатахо́дцу канатахо́дцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канатацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канатацы́йны канатацы́йная канатацы́йнае канатацы́йныя
Р. канатацы́йнага канатацы́йнай
канатацы́йнае		 канатацы́йнага канатацы́йных
Д. канатацы́йнаму канатацы́йнай канатацы́йнаму канатацы́йным
В. канатацы́йны (неадуш.)
канатацы́йнага (адуш.)		 канатацы́йную канатацы́йнае канатацы́йныя (неадуш.)
канатацы́йных (адуш.)
Т. канатацы́йным канатацы́йнай
канатацы́йнаю		 канатацы́йным канатацы́йнымі
М. канатацы́йным канатацы́йнай канатацы́йным канатацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

каната́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каната́цыя каната́цыі
Р. каната́цыі каната́цый
Д. каната́цыі каната́цыям
В. каната́цыю каната́цыі
Т. каната́цыяй
каната́цыяю		 каната́цыямі
М. каната́цыі каната́цыях

Крыніцы: piskunou2012.

кана́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кана́тка кана́ткі
Р. кана́ткі кана́так
Д. кана́тцы кана́ткам
В. кана́тку кана́ткі
Т. кана́ткай
кана́ткаю		 кана́ткамі
М. кана́тцы кана́тках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кана́тна-буксірава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кана́тна-буксірава́льны кана́тна-буксірава́льная кана́тна-буксірава́льнае кана́тна-буксірава́льныя
Р. кана́тна-буксірава́льнага кана́тна-буксірава́льнай
кана́тна-буксірава́льнае		 кана́тна-буксірава́льнага кана́тна-буксірава́льных
Д. кана́тна-буксірава́льнаму кана́тна-буксірава́льнай кана́тна-буксірава́льнаму кана́тна-буксірава́льным
В. кана́тна-буксірава́льны (неадуш.)
кана́тна-буксірава́льнага (адуш.)		 кана́тна-буксірава́льную кана́тна-буксірава́льнае кана́тна-буксірава́льныя (неадуш.)
кана́тна-буксірава́льных (адуш.)
Т. кана́тна-буксірава́льным кана́тна-буксірава́льнай
кана́тна-буксірава́льнаю		 кана́тна-буксірава́льным кана́тна-буксірава́льнымі
М. кана́тна-буксірава́льным кана́тна-буксірава́льнай кана́тна-буксірава́льным кана́тна-буксірава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

кана́тна-вяро́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кана́тна-вяро́вачны кана́тна-вяро́вачная кана́тна-вяро́вачнае кана́тна-вяро́вачныя
Р. кана́тна-вяро́вачнага кана́тна-вяро́вачнай
кана́тна-вяро́вачнае		 кана́тна-вяро́вачнага кана́тна-вяро́вачных
Д. кана́тна-вяро́вачнаму кана́тна-вяро́вачнай кана́тна-вяро́вачнаму кана́тна-вяро́вачным
В. кана́тна-вяро́вачны (неадуш.)
кана́тна-вяро́вачнага (адуш.)		 кана́тна-вяро́вачную кана́тна-вяро́вачнае кана́тна-вяро́вачныя (неадуш.)
кана́тна-вяро́вачных (адуш.)
Т. кана́тна-вяро́вачным кана́тна-вяро́вачнай
кана́тна-вяро́вачнаю		 кана́тна-вяро́вачным кана́тна-вяро́вачнымі
М. кана́тна-вяро́вачным кана́тна-вяро́вачнай кана́тна-вяро́вачным кана́тна-вяро́вачных

Крыніцы: piskunou2012.

кана́тна-падве́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кана́тна-падве́сны кана́тна-падве́сная кана́тна-падве́снае кана́тна-падве́сныя
Р. кана́тна-падве́снага кана́тна-падве́снай
кана́тна-падве́снае		 кана́тна-падве́снага кана́тна-падве́сных
Д. кана́тна-падве́снаму кана́тна-падве́снай кана́тна-падве́снаму кана́тна-падве́сным
В. кана́тна-падве́сны (неадуш.)
кана́тна-падве́снага (адуш.)		 кана́тна-падве́сную кана́тна-падве́снае кана́тна-падве́сныя (неадуш.)
кана́тна-падве́сных (адуш.)
Т. кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снай
кана́тна-падве́снаю		 кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снымі
М. кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снай кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́сных

Крыніцы: piskunou2012.

кана́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кана́тнік
Р. кана́тніку
Д. кана́тніку
В. кана́тнік
Т. кана́тнікам
М. кана́тніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кана́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кана́тны кана́тная кана́тнае кана́тныя
Р. кана́тнага кана́тнай
кана́тнае		 кана́тнага кана́тных
Д. кана́тнаму кана́тнай кана́тнаму кана́тным
В. кана́тны (неадуш.)
кана́тнага (адуш.)		 кана́тную кана́тнае кана́тныя (неадуш.)
кана́тных (адуш.)
Т. кана́тным кана́тнай
кана́тнаю		 кана́тным кана́тнымі
М. кана́тным кана́тнай кана́тным кана́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Канато́п

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Канато́п
Р. Канато́па
Д. Канато́пу
В. Канато́п
Т. Канато́пам
М. Канато́пе