канатахо́дзец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канатахо́дзец | канатахо́дцы | |
| канатахо́дца | канатахо́дцаў | |
| канатахо́дцу | канатахо́дцам | |
| канатахо́дца | канатахо́дцаў | |
| канатахо́дцам | канатахо́дцамі | |
| канатахо́дцу | канатахо́дцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)