калану́ць
‘кальнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
калану́ |
каланё́м |
| 2-я ас. |
калане́ш |
каланяце́ |
| 3-я ас. |
калане́ |
калану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
калану́ў |
калану́лі |
| ж. |
калану́ла |
| н. |
калану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
калані́ |
калані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
калану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каланхо́э
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каланхо́э |
каланхо́э |
| Р. |
каланхо́э |
каланхо́э |
| Д. |
каланхо́э |
каланхо́э |
| В. |
каланхо́э |
каланхо́э |
| Т. |
каланхо́э |
каланхо́э |
| М. |
каланхо́э |
каланхо́э |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каланча́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каланча́ |
каланчы́ |
| Р. |
каланчы́ |
каланчэ́й |
| Д. |
каланчы́ |
каланча́м |
| В. |
каланчу́ |
каланчы́ |
| Т. |
каланчо́й каланчо́ю |
каланча́мі |
| М. |
каланчы́ |
каланча́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кала́пс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кала́пс |
| Р. |
кала́псу |
| Д. |
кала́псу |
| В. |
кала́пс |
| Т. |
кала́псам |
| М. |
кала́псе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
калапса́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
калапса́р |
калапса́ры |
| Р. |
калапса́ра |
калапса́раў |
| Д. |
калапса́ру |
калапса́рам |
| В. |
калапса́р |
калапса́ры |
| Т. |
калапса́рам |
калапса́рамі |
| М. |
калапса́ры |
калапса́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
калапсатэрапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
калапсатэрапі́я |
| Р. |
калапсатэрапі́і |
| Д. |
калапсатэрапі́і |
| В. |
калапсатэрапі́ю |
| Т. |
калапсатэрапі́яй калапсатэрапі́яю |
| М. |
калапсатэрапі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
калапсі́раваць
‘зведаць (зведваць) калапс’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
калапсі́руе |
калапсі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
калапсі́раваў |
калапсі́равалі |
| ж. |
калапсі́равала |
| н. |
калапсі́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
калапсі́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
калапсі́раваць
‘зведаць (зведваць) калапс’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
калапсі́руе |
калапсі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
калапсі́раваў |
калапсі́равалі |
| ж. |
калапсі́равала |
| н. |
калапсі́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
калапсі́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Калара́да
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
Калара́да |
| Р. |
Калара́да |
| Д. |
Калара́да |
| В. |
Калара́да |
| Т. |
Калара́да |
| М. |
Калара́да |