Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
гдеёжзклмнрстфхцчшэя-

міралю́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
міралю́бна міралю́бней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

міралю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. міралю́бнасць
Р. міралю́бнасці
Д. міралю́бнасці
В. міралю́бнасць
Т. міралю́бнасцю
М. міралю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралю́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міралю́бны міралю́бная міралю́бнае міралю́бныя
Р. міралю́бнага міралю́бнай
міралю́бнае		 міралю́бнага міралю́бных
Д. міралю́бнаму міралю́бнай міралю́бнаму міралю́бным
В. міралю́бны (неадуш.)
міралю́бнага (адуш.)		 міралю́бную міралю́бнае міралю́бныя (неадуш.)
міралю́бных (адуш.)
Т. міралю́бным міралю́бнай
міралю́бнаю		 міралю́бным міралю́бнымі
М. міралю́бным міралю́бнай міралю́бным міралю́бных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. міралю́бства
Р. міралю́бства
Д. міралю́бству
В. міралю́бства
Т. міралю́бствам
М. міралю́бстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

міра́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. міра́нін міра́не
Р. міра́ніна міра́н
Д. міра́ніну міра́нам
В. міра́ніна міра́н
Т. міра́нінам міра́намі
М. міра́ніне міра́нах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

міра́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. міра́нка міра́нкі
Р. міра́нкі міра́нак
Д. міра́нцы міра́нкам
В. міра́нку міра́нак
Т. міра́нкай
міра́нкаю		 міра́нкамі
М. міра́нцы міра́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Міра́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Міра́нка
Р. Міра́нкі
Д. Міра́нцы
В. Міра́нку
Т. Міра́нкай
Міра́нкаю
М. Міра́нцы

мірано́сіца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мірано́сіца мірано́сіцы
Р. мірано́сіцы мірано́сіц
Д. мірано́сіцы мірано́сіцам
В. мірано́сіцу мірано́сіц
Т. мірано́сіцай
мірано́сіцаю		 мірано́сіцамі
М. мірано́сіцы мірано́сіцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мірано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мірано́сны мірано́сная мірано́снае мірано́сныя
Р. мірано́снага мірано́снай
мірано́снае		 мірано́снага мірано́сных
Д. мірано́снаму мірано́снай мірано́снаму мірано́сным
В. мірано́сны (неадуш.)
мірано́снага (адуш.)		 мірано́сную мірано́снае мірано́сныя (неадуш.)
мірано́сных (адуш.)
Т. мірано́сным мірано́снай
мірано́снаю		 мірано́сным мірано́снымі
М. мірано́сным мірано́снай мірано́сным мірано́сных

Крыніцы: piskunou2012.

мірапама́занне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мірапама́занне
Р. мірапама́зання
Д. мірапама́занню
В. мірапама́занне
Т. мірапама́заннем
М. мірапама́занні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.