мірапама́занне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| мірапама́занне | |
| мірапама́зання | |
| мірапама́занню | |
| мірапама́занне | |
| мірапама́заннем | |
| мірапама́занні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)