карыгава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыгава́нне |
карыгава́нні |
| Р. |
карыгава́ння |
карыгава́нняў |
| Д. |
карыгава́нню |
карыгава́нням |
| В. |
карыгава́нне |
карыгава́нні |
| Т. |
карыгава́ннем |
карыгава́ннямі |
| М. |
карыгава́нні |
карыгава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карыгу́ецца |
карыгу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
карыгава́ўся |
карыгава́ліся |
| ж. |
карыгава́лася |
| н. |
карыгава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карыгу́ю |
карыгу́ем |
| 2-я ас. |
карыгу́еш |
карыгу́еце |
| 3-я ас. |
карыгу́е |
карыгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карыгава́ў |
карыгава́лі |
| ж. |
карыгава́ла |
| н. |
карыгава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карыгу́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
карыгі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыгі́раванне |
| Р. |
карыгі́равання |
| Д. |
карыгі́раванню |
| В. |
карыгі́раванне |
| Т. |
карыгі́раваннем |
| М. |
карыгі́раванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыгі́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карыгі́руецца |
карыгі́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
карыгі́раваўся |
карыгі́раваліся |
| ж. |
карыгі́равалася |
| н. |
карыгі́равалася |
Крыніцы:
sbm2012.
карыгі́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карыгі́рую |
карыгі́руем |
| 2-я ас. |
карыгі́руеш |
карыгі́руеце |
| 3-я ас. |
карыгі́руе |
карыгі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
карыгі́раваў |
карыгі́равалі |
| ж. |
карыгі́равала |
| н. |
карыгі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карыгі́руй |
карыгі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карыгі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
кары́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кары́да |
| Р. |
кары́ды |
| Д. |
кары́дзе |
| В. |
кары́ду |
| Т. |
кары́дай кары́даю |
| М. |
кары́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́рыес
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́рыес |
| Р. |
ка́рыесу |
| Д. |
ка́рыесу |
| В. |
ка́рыес |
| Т. |
ка́рыесам |
| М. |
ка́рыесе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́рыесны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ка́рыесны |
ка́рыесная |
ка́рыеснае |
ка́рыесныя |
| Р. |
ка́рыеснага |
ка́рыеснай ка́рыеснае |
ка́рыеснага |
ка́рыесных |
| Д. |
ка́рыеснаму |
ка́рыеснай |
ка́рыеснаму |
ка́рыесным |
| В. |
ка́рыесны (неадуш.) ка́рыеснага (адуш.) |
ка́рыесную |
ка́рыеснае |
ка́рыесныя (неадуш.) ка́рыесных (адуш.) |
| Т. |
ка́рыесным |
ка́рыеснай ка́рыеснаю |
ка́рыесным |
ка́рыеснымі |
| М. |
ка́рыесным |
ка́рыеснай |
ка́рыесным |
ка́рыесных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карыё́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыё́з |
| Р. |
карыё́зу |
| Д. |
карыё́зу |
| В. |
карыё́з |
| Т. |
карыё́зам |
| М. |
карыё́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.