контратакава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
контратаку́ю |
контратаку́ем |
| 2-я ас. |
контратаку́еш |
контратаку́еце |
| 3-я ас. |
контратаку́е |
контратаку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
контратакава́ў |
контратакава́лі |
| ж. |
контратакава́ла |
| н. |
контратакава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
контратаку́й |
контратаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
контратакава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
контраты́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
контраты́п |
контраты́пы |
| Р. |
контраты́па |
контраты́паў |
| Д. |
контраты́пу |
контраты́пам |
| В. |
контраты́п |
контраты́пы |
| Т. |
контраты́пам |
контраты́памі |
| М. |
контраты́пе |
контраты́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
контратыпава́нне |
| Р. |
контратыпава́ння |
| Д. |
контратыпава́нню |
| В. |
контратыпава́нне |
| Т. |
контратыпава́ннем |
| М. |
контратыпава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
контратыпава́ны |
контратыпава́ная |
контратыпава́нае |
контратыпава́ныя |
| Р. |
контратыпава́нага |
контратыпава́най контратыпава́нае |
контратыпава́нага |
контратыпава́ных |
| Д. |
контратыпава́наму |
контратыпава́най |
контратыпава́наму |
контратыпава́ным |
| В. |
контратыпава́ны (неадуш.) контратыпава́нага (адуш.) |
контратыпава́ную |
контратыпава́нае |
контратыпава́ныя (неадуш.) контратыпава́ных (адуш.) |
| Т. |
контратыпава́ным |
контратыпава́най контратыпава́наю |
контратыпава́ным |
контратыпава́нымі |
| М. |
контратыпава́ным |
контратыпава́най |
контратыпава́ным |
контратыпава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
контратыпава́ны |
контратыпава́ная |
контратыпава́нае |
контратыпава́ныя |
| Р. |
контратыпава́нага |
контратыпава́най контратыпава́нае |
контратыпава́нага |
контратыпава́ных |
| Д. |
контратыпава́наму |
контратыпава́най |
контратыпава́наму |
контратыпава́ным |
| В. |
контратыпава́ны (неадуш.) контратыпава́нага (адуш.) |
контратыпава́ную |
контратыпава́нае |
контратыпава́ныя (неадуш.) контратыпава́ных (адуш.) |
| Т. |
контратыпава́ным |
контратыпава́най контратыпава́наю |
контратыпава́ным |
контратыпава́нымі |
| М. |
контратыпава́ным |
контратыпава́най |
контратыпава́ным |
контратыпава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
контратыпу́ецца |
контратыпу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
контратыпава́ўся |
контратыпава́ліся |
| ж. |
контратыпава́лася |
| н. |
контратыпава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
контратыпу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́ць
‘стварыць (ствараць) дублікат фотаздымка ці кінанегатыва’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
контратыпу́ю |
контратыпу́ем |
| 2-я ас. |
контратыпу́еш |
контратыпу́еце |
| 3-я ас. |
контратыпу́е |
контратыпу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
контратыпава́ў |
контратыпава́лі |
| ж. |
контратыпава́ла |
| н. |
контратыпава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
контратыпу́й |
контратыпу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
контратыпу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
контратыпава́ць
‘стварыць (ствараць) дублікат фотаздымка ці кінанегатыва’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
контратыпу́ю |
контратыпу́ем |
| 2-я ас. |
контратыпу́еш |
контратыпу́еце |
| 3-я ас. |
контратыпу́е |
контратыпу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
контратыпава́ў |
контратыпава́лі |
| ж. |
контратыпава́ла |
| н. |
контратыпава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
контратыпу́й |
контратыпу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
контратыпава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
контрафагаты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
контрафагаты́ст |
контрафагаты́сты |
| Р. |
контрафагаты́ста |
контрафагаты́стаў |
| Д. |
контрафагаты́сту |
контрафагаты́стам |
| В. |
контрафагаты́ста |
контрафагаты́стаў |
| Т. |
контрафагаты́стам |
контрафагаты́стамі |
| М. |
контрафагаты́сце |
контрафагаты́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.