караго́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караго́днік |
караго́днікі |
| Р. |
караго́дніка |
караго́днікаў |
| Д. |
караго́дніку |
караго́днікам |
| В. |
караго́дніка |
караго́днікаў |
| Т. |
караго́днікам |
караго́днікамі |
| М. |
караго́дніку |
караго́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
караго́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караго́дніца |
караго́дніцы |
| Р. |
караго́дніцы |
караго́дніц |
| Д. |
караго́дніцы |
караго́дніцам |
| В. |
караго́дніцу |
караго́дніц |
| Т. |
караго́дніцай
караго́дніцаю |
караго́дніцамі |
| М. |
караго́дніцы |
караго́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
караго́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караго́дны |
караго́дная |
караго́днае |
караго́дныя |
| Р. |
караго́днага |
караго́днай
караго́днае |
караго́днага |
караго́дных |
| Д. |
караго́днаму |
караго́днай |
караго́днаму |
караго́дным |
| В. |
караго́дны (неадуш.)
караго́днага (адуш.) |
караго́дную |
караго́днае |
караго́дныя (неадуш.)
караго́дных (адуш.) |
| Т. |
караго́дным |
караго́днай
караго́днаю |
караго́дным |
караго́днымі |
| М. |
караго́дным |
караго́днай |
караго́дным |
караго́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карадзі́раванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карадзі́раванасць |
| Р. |
карадзі́раванасці |
| Д. |
карадзі́раванасці |
| В. |
карадзі́раванасць |
| Т. |
карадзі́раванасцю |
| М. |
карадзі́раванасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карадзі́раванне |
| Р. |
карадзі́равання |
| Д. |
карадзі́раванню |
| В. |
карадзі́раванне |
| Т. |
карадзі́раваннем |
| М. |
карадзі́раванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карадзі́раваны |
карадзі́раваная |
карадзі́раванае |
карадзі́раваныя |
| Р. |
карадзі́раванага |
карадзі́раванай
карадзі́раванае |
карадзі́раванага |
карадзі́раваных |
| Д. |
карадзі́раванаму |
карадзі́раванай |
карадзі́раванаму |
карадзі́раваным |
| В. |
карадзі́раваны (неадуш.)
карадзі́раванага (адуш.) |
карадзі́раваную |
карадзі́раванае |
карадзі́раваныя (неадуш.)
карадзі́раваных (адуш.) |
| Т. |
карадзі́раваным |
карадзі́раванай
карадзі́раванаю |
карадзі́раваным |
карадзі́раванымі |
| М. |
карадзі́раваным |
карадзі́раванай |
карадзі́раваным |
карадзі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карадзі́раваны |
карадзі́раваная |
карадзі́раванае |
карадзі́раваныя |
| Р. |
карадзі́раванага |
карадзі́раванай
карадзі́раванае |
карадзі́раванага |
карадзі́раваных |
| Д. |
карадзі́раванаму |
карадзі́раванай |
карадзі́раванаму |
карадзі́раваным |
| В. |
карадзі́раваны (неадуш.)
карадзі́раванага (адуш.) |
карадзі́раваную |
карадзі́раванае |
карадзі́раваныя (неадуш.)
карадзі́раваных (адуш.) |
| Т. |
карадзі́раваным |
карадзі́раванай
карадзі́раванаю |
карадзі́раваным |
карадзі́раванымі |
| М. |
карадзі́раваным |
карадзі́раванай |
карадзі́раваным |
карадзі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
карадзі́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карадзі́руецца |
карадзі́руюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
карадзі́раваўся |
карадзі́раваліся |
| ж. |
карадзі́равалася |
| н. |
карадзі́равалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
карадзі́руючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.