карадзі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| карадзі́раванне | |
| карадзі́равання | |
| карадзі́раванню | |
| карадзі́раванне | |
| карадзі́раваннем | |
| карадзі́раванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)