Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абгджзклмнопстуфхцчшыэ’

арэ́чаўленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. арэ́чаўленне
Р. арэ́чаўлення
Д. арэ́чаўленню
В. арэ́чаўленне
Т. арэ́чаўленнем
М. арэ́чаўленні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

арэ́чаўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́чаўлены арэ́чаўленая арэ́чаўленае арэ́чаўленыя
Р. арэ́чаўленага арэ́чаўленай
арэ́чаўленае		 арэ́чаўленага арэ́чаўленых
Д. арэ́чаўленаму арэ́чаўленай арэ́чаўленаму арэ́чаўленым
В. арэ́чаўлены (неадуш.)
арэ́чаўленага (адуш.)		 арэ́чаўленую арэ́чаўленае арэ́чаўленыя (неадуш.)
арэ́чаўленых (адуш.)
Т. арэ́чаўленым арэ́чаўленай
арэ́чаўленаю		 арэ́чаўленым арэ́чаўленымі
М. арэ́чаўленым арэ́чаўленай арэ́чаўленым арэ́чаўленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

арэ́чаўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́чаўлены арэ́чаўленая арэ́чаўленае арэ́чаўленыя
Р. арэ́чаўленага арэ́чаўленай
арэ́чаўленае		 арэ́чаўленага арэ́чаўленых
Д. арэ́чаўленаму арэ́чаўленай арэ́чаўленаму арэ́чаўленым
В. арэ́чаўлены (неадуш.)
арэ́чаўленага (адуш.)		 арэ́чаўленую арэ́чаўленае арэ́чаўленыя (неадуш.)
арэ́чаўленых (адуш.)
Т. арэ́чаўленым арэ́чаўленай
арэ́чаўленаю		 арэ́чаўленым арэ́чаўленымі
М. арэ́чаўленым арэ́чаўленай арэ́чаўленым арэ́чаўленых

Кароткая форма: арэ́чаўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

арэ́чаўлівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. арэ́чаўліваецца арэ́чаўліваюцца
Прошлы час
м. арэ́чаўліваўся арэ́чаўліваліся
ж. арэ́чаўлівалася
н. арэ́чаўлівалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

арэ́чаўліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. арэ́чаўліваю арэ́чаўліваем
2-я ас. арэ́чаўліваеш арэ́чаўліваеце
3-я ас. арэ́чаўлівае арэ́чаўліваюць
Прошлы час
м. арэ́чаўліваў арэ́чаўлівалі
ж. арэ́чаўлівала
н. арэ́чаўлівала
Загадны лад
2-я ас. арэ́чаўлівай арэ́чаўлівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час арэ́чаўліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

арэ́шак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. арэ́шак арэ́шкі
Р. арэ́шка арэ́шкаў
Д. арэ́шку арэ́шкам
В. арэ́шак арэ́шкі
Т. арэ́шкам арэ́шкамі
М. арэ́шку арэ́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Арэ́шанка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Арэ́шанка
Р. Арэ́шанкі
Д. Арэ́шанцы
В. Арэ́шанку
Т. Арэ́шанкай
Арэ́шанкаю
М. Арэ́шанцы

Арэ́шанкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Арэ́шанкі
Р. Арэ́шанак
Арэ́шанкаў
Д. Арэ́шанкам
В. Арэ́шанкі
Т. Арэ́шанкамі
М. Арэ́шанках

Арэ́шкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Арэ́шкавічы
Р. Арэ́шкавіч
Арэ́шкавічаў
Д. Арэ́шкавічам
В. Арэ́шкавічы
Т. Арэ́шкавічамі
М. Арэ́шкавічах

арэ́шкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́шкавы арэ́шкавая арэ́шкавае арэ́шкавыя
Р. арэ́шкавага арэ́шкавай
арэ́шкавае		 арэ́шкавага арэ́шкавых
Д. арэ́шкаваму арэ́шкавай арэ́шкаваму арэ́шкавым
В. арэ́шкавы (неадуш.)
арэ́шкавага (адуш.)		 арэ́шкавую арэ́шкавае арэ́шкавыя (неадуш.)
арэ́шкавых (адуш.)
Т. арэ́шкавым арэ́шкавай
арэ́шкаваю		 арэ́шкавым арэ́шкавымі
М. арэ́шкавым арэ́шкавай арэ́шкавым арэ́шкавых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.