арэ́чаўленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| арэ́чаўленне | |
| арэ́чаўлення | |
| арэ́чаўленню | |
| арэ́чаўленне | |
| арэ́чаўленнем | |
| арэ́чаўленні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)