Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абгджзклмнопстуфхцчшыэ’

арэ́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. арэ́ля арэ́лі
Р. арэ́лі арэ́ль
Д. арэ́лі арэ́лям
В. арэ́лю арэ́лі
Т. арэ́ляй
арэ́ляю		 арэ́лямі
М. арэ́лі арэ́лях

Крыніцы: piskunou2012.

арэ́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. арэ́на арэ́ны
Р. арэ́ны арэ́н
Д. арэ́не арэ́нам
В. арэ́ну арэ́ны
Т. арэ́най
арэ́наю		 арэ́намі
М. арэ́не арэ́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

арэнатакі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. арэнатакі́я
Р. арэнатакі́і
Д. арэнатакі́і
В. арэнатакі́ю
Т. арэнатакі́яй
арэнатакі́яю
М. арэнатакі́і

Крыніцы: piskunou2012.

Арэнбу́рг

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Арэнбу́рг
Р. Арэнбу́рга
Д. Арэнбу́ргу
В. Арэнбу́рг
Т. Арэнбу́ргам
М. Арэнбу́ргу

арэнбу́ргскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэнбу́ргскі арэнбу́ргская арэнбу́ргскае арэнбу́ргскія
Р. арэнбу́ргскага арэнбу́ргскай
арэнбу́ргскае		 арэнбу́ргскага арэнбу́ргскіх
Д. арэнбу́ргскаму арэнбу́ргскай арэнбу́ргскаму арэнбу́ргскім
В. арэнбу́ргскі (неадуш.)
арэнбу́ргскага (адуш.)		 арэнбу́ргскую арэнбу́ргскае арэнбу́ргскія (неадуш.)
арэнбу́ргскіх (адуш.)
Т. арэнбу́ргскім арэнбу́ргскай
арэнбу́ргскаю		 арэнбу́ргскім арэнбу́ргскімі
М. арэнбу́ргскім арэнбу́ргскай арэнбу́ргскім арэнбу́ргскіх

Крыніцы: piskunou2012.

арэ́нда

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. арэ́нда
Р. арэ́нды
Д. арэ́ндзе
В. арэ́нду
Т. арэ́ндай
арэ́ндаю
М. арэ́ндзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

арэ́ндавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́ндавы арэ́ндавая арэ́ндавае арэ́ндавыя
Р. арэ́ндавага арэ́ндавай
арэ́ндавае		 арэ́ндавага арэ́ндавых
Д. арэ́ндаваму арэ́ндавай арэ́ндаваму арэ́ндавым
В. арэ́ндавы (неадуш.)
арэ́ндавага (адуш.)		 арэ́ндавую арэ́ндавае арэ́ндавыя (неадуш.)
арэ́ндавых (адуш.)
Т. арэ́ндавым арэ́ндавай
арэ́ндаваю		 арэ́ндавым арэ́ндавымі
М. арэ́ндавым арэ́ндавай арэ́ндавым арэ́ндавых

Крыніцы: piskunou2012.

арэндада́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. арэндада́вец арэндадаўцы
Р. арэндадаўца арэндадаўцаў
Д. арэндадаўцу арэндадаўцам
В. арэндадаўца арэндадаўцаў
Т. арэндадаўцам арэндадаўцамі
М. арэндадаўцу арэндадаўцах

Крыніцы: piskunou2012.

арэ́ндна-па́ншчынны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́ндна-па́ншчынны арэ́ндна-па́ншчынная арэ́ндна-па́ншчыннае арэ́ндна-па́ншчынныя
Р. арэ́ндна-па́ншчыннага арэ́ндна-па́ншчыннай
арэ́ндна-па́ншчыннае		 арэ́ндна-па́ншчыннага арэ́ндна-па́ншчынных
Д. арэ́ндна-па́ншчыннаму арэ́ндна-па́ншчыннай арэ́ндна-па́ншчыннаму арэ́ндна-па́ншчынным
В. арэ́ндна-па́ншчынны (неадуш.)
арэ́ндна-па́ншчыннага (адуш.)		 арэ́ндна-па́ншчынную арэ́ндна-па́ншчыннае арэ́ндна-па́ншчынныя (неадуш.)
арэ́ндна-па́ншчынных (адуш.)
Т. арэ́ндна-па́ншчынным арэ́ндна-па́ншчыннай
арэ́ндна-па́ншчыннаю		 арэ́ндна-па́ншчынным арэ́ндна-па́ншчыннымі
М. арэ́ндна-па́ншчынным арэ́ндна-па́ншчыннай арэ́ндна-па́ншчынным арэ́ндна-па́ншчынных

Крыніцы: piskunou2012.

арэ́ндны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арэ́ндны арэ́ндная арэ́нднае арэ́ндныя
Р. арэ́нднага арэ́нднай
арэ́нднае		 арэ́нднага арэ́ндных
Д. арэ́нднаму арэ́нднай арэ́нднаму арэ́ндным
В. арэ́ндны (неадуш.)
арэ́нднага (адуш.)		 арэ́ндную арэ́нднае арэ́ндныя (неадуш.)
арэ́ндных (адуш.)
Т. арэ́ндным арэ́нднай
арэ́нднаю		 арэ́ндным арэ́нднымі
М. арэ́ндным арэ́нднай арэ́ндным арэ́ндных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.