канфа́рыць
‘рабіць увагнутасці на метале (канфарыць што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфа́ру |
канфа́рым |
| 2-я ас. |
канфа́рыш |
канфа́рыце |
| 3-я ас. |
канфа́рыць |
канфа́раць |
| Прошлы час |
| м. |
канфа́рыў |
канфа́рылі |
| ж. |
канфа́рыла |
| н. |
канфа́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
канфа́р |
канфа́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
канфа́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфедэралі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфедэралі́зм |
| Р. |
канфедэралі́зму |
| Д. |
канфедэралі́зму |
| В. |
канфедэралі́зм |
| Т. |
канфедэралі́змам |
| М. |
канфедэралі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфедэра́т
‘удзельнік канфедэрацыі’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфедэра́т |
канфедэра́ты |
| Р. |
канфедэра́та |
канфедэра́таў |
| Д. |
канфедэра́ту |
канфедэра́там |
| В. |
канфедэра́та |
канфедэра́таў |
| Т. |
канфедэра́там |
канфедэра́тамі |
| М. |
канфедэра́це |
канфедэра́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфедэра́т
‘арганізацыя або дзяржава’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфедэра́т |
канфедэра́ты |
| Р. |
канфедэра́та |
канфедэра́таў |
| Д. |
канфедэра́ту |
канфедэра́там |
| В. |
канфедэра́т |
канфедэра́ты |
| Т. |
канфедэра́там |
канфедэра́тамі |
| М. |
канфедэра́це |
канфедэра́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфедэра́тка
‘удзельніца канфедэрацыі’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфедэра́тка |
канфедэра́ткі |
| Р. |
канфедэра́ткі |
канфедэра́так |
| Д. |
канфедэра́тцы |
канфедэра́ткам |
| В. |
канфедэра́тку |
канфедэра́так |
| Т. |
канфедэра́ткай канфедэра́ткаю |
канфедэра́ткамі |
| М. |
канфедэра́тцы |
канфедэра́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
канфедэра́тка
‘галаўны ўбор’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфедэра́тка |
канфедэра́ткі |
| Р. |
канфедэра́ткі |
канфедэра́так |
| Д. |
канфедэра́тцы |
канфедэра́ткам |
| В. |
канфедэра́тку |
канфедэра́ткі |
| Т. |
канфедэра́ткай канфедэра́ткаю |
канфедэра́ткамі |
| М. |
канфедэра́тцы |
канфедэра́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
канфедэраты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфедэраты́ўны |
канфедэраты́ўная |
канфедэраты́ўнае |
канфедэраты́ўныя |
| Р. |
канфедэраты́ўнага |
канфедэраты́ўнай канфедэраты́ўнае |
канфедэраты́ўнага |
канфедэраты́ўных |
| Д. |
канфедэраты́ўнаму |
канфедэраты́ўнай |
канфедэраты́ўнаму |
канфедэраты́ўным |
| В. |
канфедэраты́ўны (неадуш.) канфедэраты́ўнага (адуш.) |
канфедэраты́ўную |
канфедэраты́ўнае |
канфедэраты́ўныя (неадуш.) канфедэраты́ўных (адуш.) |
| Т. |
канфедэраты́ўным |
канфедэраты́ўнай канфедэраты́ўнаю |
канфедэраты́ўным |
канфедэраты́ўнымі |
| М. |
канфедэраты́ўным |
канфедэраты́ўнай |
канфедэраты́ўным |
канфедэраты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.