даква́сіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даква́шу |
даква́сім |
| 2-я ас. |
даква́сіш |
даква́сіце |
| 3-я ас. |
даква́сіць |
даква́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
даква́сіў |
даква́сілі |
| ж. |
даква́сіла |
| н. |
даква́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даква́сь |
даква́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даква́сіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
даква́шаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даква́шаны |
даква́шаная |
даква́шанае |
даква́шаныя |
| Р. |
даква́шанага |
даква́шанай даква́шанае |
даква́шанага |
даква́шаных |
| Д. |
даква́шанаму |
даква́шанай |
даква́шанаму |
даква́шаным |
| В. |
даква́шаны (неадуш.) даква́шанага (адуш.) |
даква́шаную |
даква́шанае |
даква́шаныя (неадуш.) даква́шаных (адуш.) |
| Т. |
даква́шаным |
даква́шанай даква́шанаю |
даква́шаным |
даква́шанымі |
| М. |
даква́шаным |
даква́шанай |
даква́шаным |
даква́шаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
даква́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даква́шаны |
даква́шаная |
даква́шанае |
даква́шаныя |
| Р. |
даква́шанага |
даква́шанай даква́шанае |
даква́шанага |
даква́шаных |
| Д. |
даква́шанаму |
даква́шанай |
даква́шанаму |
даква́шаным |
| В. |
даква́шаны (неадуш.) даква́шанага (адуш.) |
даква́шаную |
даква́шанае |
даква́шаныя (неадуш.) даква́шаных (адуш.) |
| Т. |
даква́шаным |
даква́шанай даква́шанаю |
даква́шаным |
даква́шанымі |
| М. |
даква́шаным |
даква́шанай |
даква́шаным |
даква́шаных |
Кароткая форма: даква́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
даква́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даква́шванне |
| Р. |
даква́швання |
| Д. |
даква́шванню |
| В. |
даква́шванне |
| Т. |
даква́шваннем |
| М. |
даква́шванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
даква́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
даква́шваецца |
даква́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
даква́шваўся |
даква́шваліся |
| ж. |
даква́швалася |
| н. |
даква́швалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
даква́шваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даква́шваю |
даква́шваем |
| 2-я ас. |
даква́шваеш |
даква́шваеце |
| 3-я ас. |
даква́швае |
даква́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
даква́шваў |
даква́швалі |
| ж. |
даква́швала |
| н. |
даква́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даква́швай |
даква́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даква́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
даке́мбрый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даке́мбрый |
| Р. |
даке́мбрыю |
| Д. |
даке́мбрыю |
| В. |
даке́мбрый |
| Т. |
даке́мбрыем |
| М. |
даке́мбрыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дакембры́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дакембры́йскі |
дакембры́йская |
дакембры́йскае |
дакембры́йскія |
| Р. |
дакембры́йскага |
дакембры́йскай дакембры́йскае |
дакембры́йскага |
дакембры́йскіх |
| Д. |
дакембры́йскаму |
дакембры́йскай |
дакембры́йскаму |
дакембры́йскім |
| В. |
дакембры́йскі (неадуш.) дакембры́йскага (адуш.) |
дакембры́йскую |
дакембры́йскае |
дакембры́йскія (неадуш.) дакембры́йскіх (адуш.) |
| Т. |
дакембры́йскім |
дакембры́йскай дакембры́йскаю |
дакембры́йскім |
дакембры́йскімі |
| М. |
дакембры́йскім |
дакембры́йскай |
дакембры́йскім |
дакембры́йскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
даківа́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даківа́юся |
даківа́емся |
| 2-я ас. |
даківа́ешся |
даківа́ецеся |
| 3-я ас. |
даківа́ецца |
даківа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
даківа́ўся |
даківа́ліся |
| ж. |
даківа́лася |
| н. |
даківа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даківа́йся |
даківа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даківа́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дакіда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дакіда́нне |
дакіда́нні |
| Р. |
дакіда́ння |
дакіда́нняў |
| Д. |
дакіда́нню |
дакіда́нням |
| В. |
дакіда́нне |
дакіда́нні |
| Т. |
дакіда́ннем |
дакіда́ннямі |
| М. |
дакіда́нні |
дакіда́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.