шы́шка ж.
1. бат. Zápfen m -s, -;
яло́вая шы́шка Tánnenzapfen m-s, -;
◊
шы́шкі на вярбе́ Únsinn, dúmmes Zeug
2. разм. іран. (важнаяасоба) gróßes [hóhes] Tier
шышкава́ты verbéult; knótig, knórrig (пра дрэва і г. д.)
шы́я ж. анат. Hals m -es, Hälse;
◊
гнаць у шы́ю каго-н. груб. j-mzéigen, wo der Zímmermann das Loch gelássen hat;
скруці́ць[злама́ць] сабе́ шы́ю sich (D) den Hals bréchen*
шэдэ́ўр м. Méisterwerk n -(e)s, -e, Glánzstück n -(e)s, -e
шэзло́нг м. Líegestuhl m -s, -stühle, Líegesessel m -s, -
шэйк м. муз. Shake [ʃeık] m -s, -s
шэйх м. Scheich m -(e)s, -e i -s; Scheik m -(e)s, -e i -s
шэ́лест м. Ráuschen n -s; Ráscheln n -s, Geráschel n -s (шамаценне)
шэ́льма м., ж.
1. (махляр) Spítzbube m -n, -n, Schúrke m -n, -n;
2.разм. жарт. Schelm m -(e)s, -e
шэльф м. геагр. Schelf m, n -(e)s, -e, Féstland(s)sockel m -s, -