га́рнец м. Hárnez m - (ein Hohlmaß)
гарнізо́н м. вайск. Besátzung f -, -en (крэпасці); Garnisón f -, -en, Stándort m -(e)s, -e (горада);
нача́льнік гарнізо́на Stándortälteste (sub) m -n, -n
гарнізо́нны Stándort-; Garnisón(s)-;
гарнізо́нная слу́жба Stándortdienst m -es, Garnisóndienst m
гарні́р м. кул. Béilage f -, -n, Zúkost f -, -en;
з гарні́рам garníert
гарні́ст м. Horníst m -en, -en
гарніту́р м.
1. Garnitúr f -, -en, Satz m -es, Sätze;
мэ́блевы гарніту́р Möbelgarnitur f;
2. Anzug m -(e), -züge, Herrenanzug m (мужчынскі), Kostüm n -s, -e (жаночы, тэатральны)
гарніту́ра ж. палігр. Schríftgarnitur f -, -en
гарну́цца
1. (туліцца, лашчыцца) sich ánschmiegen (да каго-н. an A);
2. (мець схільнасць да чаго-н.) néigen vi (zu D); sich begéistern (für A)
гарну́ць
1. (выграбаць) heráuskratzen vt, heráusscharren vt; zusámmenscharren vt (у адно месца);
2. (туліць да сябе) drücken vt;
◊
гарну́ць да сэ́рца ans Herz drücken
гарну́шак м. разм. Töpfchen n -s, -