Verbum

сла́басць ж.

1. Schwäche f -;

сла́басць зро́ку Séhschwäche f -;

сла́басць во́лі Wíllensschwäche f -;

2. (нездароўе) Schwäche f, Schwáchheit f -; Kráftlosigkeit f -, Schláffheit f - (стомленасць); Schwächlichkeit f -, Kränklichkeit f - (хваравітасць);

фізі́чная сла́басць körperliche Schwäche;

ад сла́басці vor Schwäche;

3. (слабадушнасць) Schwäche f;

у хвілі́ну сла́басці in éinem schwáchen [únbewachten] Áugenblick;

4. (недахоп) Mángel m -s, Mängel, Únzulänglichkeit f -, -en;

5. (дрэнная звычка, схільнасць) Schwäche f; Néigung f -, -en, Vórliebe f -, -n (цяга);

мець сла́басць да чаго-н. éine Schwäche für etw. (A) háben; ein Faible [´fɛ:bl] für etw. (A) háben

слабахара́ктарны charákterlos [kɑ-], mit schwáchem Charákter

слабе́й прысл. (выш. ст. ад слаба) schwächer; schléchter

слабе́йшы (выш. ст. ад слабы) schwächer

слабе́нькі разм. schwächlich

слабе́ць schwach [schwächer] wérden; an Kräften ábnehmen*, von Kräften kómmen* (пра жывыя істоты);

ве́цер слабе́е der Wind lässt nach

слабі́льнае н. мед. Ábführmittel n -s, -; Púrgans n -, -ántia

слабіна́ ж.

1. спец. (каната, троса) Schláfflänge f -; Schláppseil n -(e)s;

2. перан., разм. гл. слабасць 4., 5.

слабі́цельны:

слабі́цельны сро́дак кніжн. мед. гл. слабільнае

сла́біць

1. безас.:

мяне́ сла́біць ich hábe Dúrchfall;

2. (пра лякарства) ábführen vi, purgíeren vt