чуб м. разм. Schopf m -(e)s, Schöpfe
чуба́тка ж. (пра птушак):
ку́рыца чуба́тка ein Huhn mit Schopf
чуба́ты mit éinem Schopf
чу́біць разм. záusen vt; zérren vt, zíehen* vt; an den Háaren zíehen*;
◊
хто каго́ лю́біць, той таго́ й чу́біць ≅ was sich liebt, das neckt sich
чубо́к м. Háarbüschel m, n -s, -; Ponyfrisur [´pɔni-] f -, -en (прычоска)
чува́ць вык безас. man hört, man kann hören;
добра чува́ць man hört gut, es ist gut zu hören;
мне дрэ́нна чува́ць ich höre schlecht;
◊
што чува́ць? was ist zu hören?, was gibt es Néues?;
чува́ць, як му́ха праляці́ць ≅ man könnte éine Nádel fállen hören
Чува́шыя ж. Tschuwáschi¦en n -s
чужазе́мец м. Áusländer m -s, -
чужазе́мны áusländisch, Áuslands-
чужа́к м., чужані́ца м., ж. (чужы чалавек) Frémdling m -(e)s, -e, Frémde (sub) m -n, -n; Áußenseiter m -s, -