разбо́йнік
1. Räuber
марскі́ разбо́йнік Séeräuber
разбо́йнік з вялі́кай даро́гі Wégelagerer
2.
разбо́йнік
1. Räuber
марскі́ разбо́йнік Séeräuber
разбо́йнік з вялі́кай даро́гі Wégelagerer
2.
разбо́йніцкі räuberisch, Ráub-; Räuber-;
разбо́йніцкі прыто́н Rä́uberhöhle
разбо́йніцкі напа́д Ráubüberfall
разбо́йнічаць räubern
разбо́йны räuberisch, Raub-, Räuber-;
разбо́йнае су́дна Räuberschiff
разбо́р
1. (дзеянне)
2. (расследаванне) Untersúchung
разбо́р спра́вы
3.
4. (абмеркаванне) Be¦úrteilung
разбо́р уро́ка Bespréchung
без разбо́ру
разбо́рка
1. (тавараў
2. (машыны
3. (руін) Enttrümmerung
разбо́рлівасць
1. (почырку
2. (смаку
разбо́рлівы
1. (пра почырк
2. (пра чалавека) wählerisch, ánspruchsvoll
разбо́рны zerlégbar, aus¦einándernehmbar, demontíerbar;
разбо́рная мэ́бля Montágemöbel [-ʒə]
разбо́ўтацца (перамяшацца) sich vermíschen