разбо́р м.

1. (дзеянне) гл. разборка;

2. (расследаванне) Untersúchung f -;

разбо́р спра́вы юрыд. Sáchverhandlung f -, -en, Verhándlung f;

3. грам. Analýse f -, -n, Zerglíederung f -, -en;

4. (абмеркаванне) Be¦úrteilung f -, -en; Bespréchung f -, -en;

разбо́р уро́ка Bespréchung f -, -en [Áuswertung f -, -en] éiner Únterrichtsstunde [éiner Stúnde];

◊

без разбо́ру разм. wáhllos, óhne Únterschied, únterschiedslos; únbesehen (не раздумваючы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)