Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

куры́льны Rauch -;

куры́льны пако́й Ráuchzimmer n -s, -;

куры́льны тыту́нь Ráuchtabak m -(e)s, -e;

куры́льная папе́ра Zigaréttenpapier n -s

куры́ны Hühner-;

куры́ныя я́йкі Hühnereier pl;

куры́ная слепата́ мед. Náchtblindheit f -, Hemeralopíe f -; бат. Háhnenfuß m -es, -füße, Ranúnkel f -, -n;

куры́ная па́мяць schwáches Gedächtnis

ку́рыца ж. Huhn n -(e)s, Hühner;

ку́рыца-нясу́шка Lég(e)henne f -, -n;

◊

мо́края ку́рыца Schláppschwanz m -es, -schwänze, Wáschlappen m -s, -;

як мо́края ку́рыца ≅ wie ein begóssener Púdel;

сляпа́я ку́рыца ein blíndes Huhn;

кура́м на смех разм. da láchen ja die Hühner; das ist zum Láchen

куры́цца

1. sich ráuchen;

тыту́нь ке́пска ку́рыцца der Tábak raucht sich schlecht;

2. (пра туман, дым) ráuchen vi, dámpfen vi;

3. залежн. стан (пра перагонку) gebránnt [geschwélt] wérden

куры́ць

1. ráuchen vt, vi; schmáuchen vi, quálmen vi, páffen vt (разм.);

не куры́ць!; куры́ць забараня́ецца (аб’ява) Ráuchen verbóten;

2. (здабываць перагонкай) brénnen* vt, schwélen vt;

куры́ць смалу́ Téer destillíeren;

◊

куры́ць фімія́м Wéihrauch stréuen

курэ́нне н. (дзеянне) Ráuchen n -s;

кі́нуць курэ́нне zu ráuchen áufhören; sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen

курэ́ц м. Ráucher m -s, -;

заўзя́ты курэ́ц Kéttenraucher m

курэ́ць

1. (дыміць) rúßen vi, quálmen vi;

2. (падымацца слупам) áufwirbeln vi (пра пыл)

кус м. праст (кавалак) Bíssen m -s, -

куса́цца

1. beißen* vi, bíssig sein; stéchen* vi (пра насякомых);

2. разм. (раздражняць скуру):

пальча́ткі куса́юцца die Hándschuhe krátzen;

3. (пра дарагія тавары) ins Geld géhen*, téures [schwéres] Geld kósten;

цэ́ны куса́юцца die Préise sind gesálzen [gepféffert]