Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё і л м н о п р с у ш ы ю .

круцёлка ж.

1. (прыстасаванне, якое круціцца) Dréhtür f -, -en; Mühle f -, -n (цацка); Flügel m -s, - (тэх.);

2. разм. (пра жанчыну) Kokétte f -, -n, Fléderwisch m -es, -e

круцізна́ ж.

1. (крутасць, пакатасць) Néigung f -, -en;

круцізна́ схі́лу Hángneigung f;

2. (круча) Stéile f -, -n, Stéilheit f -, -en; stéiler Ábhang (спуск)

круці́льны фіз. Torsións-;

круці́льны мо́мант Torsiónsmoment n -(e)s, -e

круці́цца

1. sich dréhen;

2. (пра пыл) wírbeln vi;

3. (мець шмат клопату) álle Hände voll zu tun háben

круці́ць

1. dréhen vt; zwírnen vt (сучыць);

круці́ць ву́сы den Schnúrrbart dréhen [zwírbeln];

круці́ць цыга́р(к)у éine Zigarétte dréhen;

2. (пыл, снег – пра вецер, буру) wírbeln vi, áufwirbeln vi;

3.:

круці́ць кім-н. разм. j-n um den kléinen Fínger wíckeln;

4.:

круці́ць з кім-н. разм. mit j-m ein Líebesverhältnis háben;

круці́ць галаву́ каму-н. j-n írre máchen, j-m den Kopf verdréhen;

круці́ць ру́кі каму-н. j-m die Árme nach hínten dréhen

кру́ча ж. stéiler Ábhang, Stéilhang m -(e)s, -hänge; Stéilufer n -s, - (бераг)

кру́чаны gedréht, gewúnden

кручкатво́р м. разм. Réchtsverdreher m -s, -

кручо́к м.

1. Háken m -s, -;

зашпілі́ць на кручо́к zúhaken vt, mit Háken verschlíeßen*;

расшпілі́ць кручкі́ áufhaken vt, die Háken öffnen;

рыбало́ўны кручо́к Ángelhaken m;

спускавы́ кручо́к (у зброі) Ábzug m -(e)s, -züge;

2. разм. (кручкатвор) Réchtsverdreher m -s, -;

◊

браць на кручо́к каго-н. j-n in die Fálle lócken; j-n schnáppen (разм.)

кручэ́нне н.

1. тэх. Dréhung f -, Verdréhung f -, Torsión f -; Zwírnen n -s, Zwírnung f - (вяроўкі, ніткі);

2. гл. вярчэнне