найма́льнік м. юрыд.
1. (кватэры) Míeter m -s, -;
2. (рабочай сілы) Árbeitgeber m -s, -
найменей прысл. am (áller)wénigsten
найме́нне н. Benénnung f -, -en; Náme m -ns, -n; Bezéichnung f -, -en
найме́нш прысл. (найвыш. ст. ад мала) am (áller)wénigsten
найме́ншы (найвыш. ст. ад малы) der (áller)kléinste; der geríngste, der míndeste; Míndest-;
найме́ншае кра́тнае матэм. das kléinste geméinsame Víelfache
на́йміт м.
1.; пагард. Knecht m -en, -en, Söldling m -s, -e;
2. гіст. Söldner m -s, -
на́ймічка ж. Díenstmädchen n -s, -, Háus¦angestellte (sub) f -n, -n; Magd f -, Mägde
наймудрэ́йшы (найвыш. ст. ад мудры) der (áller)klügste