лексікаграфі́чны лінгв. lexikográphisch
лексікагра́фія ж. лінгв. Lexikographíe f -s
лексікало́гія ж. лінгв. Lexikologíe f -
лексіко́н м.
1. (слоўнік) Léxikon n -s, -ka або -ken; Wörterbuch n -s, -bücher;
2. лінгв. (запас слоў і выразаў) Wórtschatz m -es, Spráchschatz m
лексі́чны лінгв. lexikálisch
ле́ктар м. Vórtragende (sub) m, f -n, -n; Rédner m -s, -; Léktor m -s, -tóren (ва універсітэце і г. д.)
лекто́рый м.
1. (установа) Lektórenbüro n -s, -s;
2. (памяшканне) Vórtragssaal m -s, -säle, Vórtragsraum m -(e)s, -räume
лекцы́йны Vórlesungs-;
лекцы́йная за́ла Hörsaal m -s, -säle
ле́кцыя ж. Vórlesung f -, -en; Vórtrаg m -(e)s, -träge;
курс ле́кцый (у ВНУ) Vórlesungszyklus m -, -klen;
наве́дваць ле́кцыі die Vórlesungen besúchen;
чыта́ць ле́кцыі Vórlesungen hálten*;
ле́кцыя па… (гісторыі і г. д.) Vórlesung in… (Geschichte usw)
Ле́льчыцы мн. Liél’čycy i Léltschyzy n -s