Verbum

клас​^II м. (група, разрад) Klásse f -, -n;

клас раслі́н Pflánzengattung f;

клас карабля́ Schíffsgattung f -, -en, Schíffstyp m -(e)s, -e;

радыёперада́тчык пе́ршага класа Sénder der érsten Größe; спарт.:

клас А Óberliga f -, -gen;

клас Б Líga B;

2. (у школе) Klásse f;

мало́дшыя класы Únterstufe f -, -n;

пачатко́вы клас Ánfängerklasse f;

пачатко́выя класы úntere Klássen pl;

сярэ́днія класы Míttelstufe f;

старэ́йшыя класы höhere Klássen; Óberstufe f, Óberklassen pl;

вучы́цца ў пя́тым класе die fünfte Klásse besúchen, in die fünfte Klásse géhen*, in der fünften Klásse sein, im fünften Schúljahr sein;

эксперымента́льны клас Versúchsklasse f;

выпускны́ клас Abitúrklasse f, Ábschlussklasse f;

3. (якасць) Klásse f; Rang m -(e)s, Ränge;

гульня́ высо́кага класа érstklassiges Spiel;

спартсме́н сусве́тнага класа ein Spórtler von Wéltklasse;

4. (памяшканне) Klásse f, Klássenzimmer n -s, -

кла́савы паліт. Klássen-; klássengebunden, klássenbedingt, klássenmäßig;

кла́савая свядо́масць Klássenbewusstsein n -s;

кла́савая барацьба́ Klássenkampf m -(e)s, -kämpfe

кла́сік м.

1. (выдатны дзеяч мастацтва) Klássiker m -s, -;

кла́сікі белару́скай літарату́ры die Klássiker der belarússischen Literatúr;

2. (прадстаўнік класіцызму) Vertréter des Klassizísmus;

3. (спецыяліст па класічнай філалогіі) Áltphilologe m -n, -n

кла́сіка ж. Klássik f -

класіфікава́ць klassifizíeren vt, klassíeren vt

класіфіка́цыя ж. Klassifikatión f -, -en, Klassifizíerung f -, -en, Éinordnung f -, -en;

дзесятко́вая класіфіка́цыя Dezimálklassifikation f

класіцы́зм м. літ., маст. Klassizísmus m -, Klássik f -

класі́чны klássisch;

класі́чная адука́цыя humanístische Bíldung;

класі́чная гімна́зія humanístisches Gymnásium;

класі́чная літарату́ра klássische Literatúr;

2. (найлепшы) klássisch, vórbildlich, volléndet;

3. (характэрны) týpisch, klássisch;

класі́чны пры́клад Schúlbeispiel n -(e)s, -e

кла́сны

1. Klássen-;

кла́сны журна́л Klássenbuch n -(e)s, -bücher;

кла́сныя заня́ткі Schúlunterricht m -(e)s;

кла́сны кіраўні́к Klássenlehrer m -s, -;

2. разм. (выдатны) príma; toll; klásse, súper (не скланяецца)

кла́сці

1. légen vt, hínlegen vt;

кла́сці цу́кар у чай Zúcker in den Tee tun*; den Tee (mit Zúcker) süßen;

кла́сці на ме́сца an [auf] séinen [íhren] Platz légen; an Ort und Stélle légen;

кла́сці нагу́ на нагу́ die Béine übereinánder schlágen*;

2. (будаваць) (hóch)zíehen* vt (сцяну); sétzen vt (печку);

кла́сці фунда́мент das Fundamént legen; den Grúndstein légen (чагосьці zu D);

кла́сці я́йкі Éier légen;

кла́сці на му́зыку vertónen vt;

◊

кла́сці сабе́ ў кішэ́ню etw. mítgehen lássen*;

кла́сці ў асно́ву zum Áusgangspunkt néhmen*; zu Grúnde legen;

кла́сці ў рот каму-н. што-н. j-m etw. (A) in den Mund légen;

кла́сці пад сукно́ auf die lánge Bank schíeben*