Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё ж з і л м н о п р у ы э ю я .

гучней прысл. (выш. ст. ад laut) láuter; klángvoller

гучне́ць láuter wérden

гу́чны

1. klángvoll, tónreich, klángreich; wóhlklingend, wóhllautend (мілагучны);

2. (далёка чутны) laut, vernéhmlich

гучо́к м. бат. Schössling m -(e)s, -e, Spross m -es, -e(n), Sprössling m -(e)s, -e

гу́шкалка ж. разм. Scháukel f -, -n; Wíppe f -, -n

гу́шкацца разм. scháukeln vi, sich wíegen

гу́шкаць

1. scháukeln vt, schwíngen* vt; hín- und hérbewegen;

ве́цер гу́шкае дрэ́вы der Wind wiegt die Bäume;

2. (дзіця) wíegen vt;

3. (падкідваць каго-н угару) (únter Hóchrufen) in die Luft wérfen*

гу́шча ж.

1. (асадак) Satz m -(e)s, Sätze, Bódensatz m;

2. (гушчар) Díckicht n -(e)s, -e;

3. (натоўп) Ménschengewühl n -(e)s

гушча́р м. Díckicht n -(e)s, -e

гушчыня́ ж. Díckflüssigkeit f -