Verbum

заме́нны

1. ersétzbar (які можна замяніць);

2. zu ersétzen(d) (які трэба замяніць)

заме́р м. спец. Verméssung f -

заме́раць, заме́рваць áusmessen* vt; ábmessen* vt, verméssen* vt; méssen* vt;

заме́раць зяме́льны ўча́стак ein Grúndstück méssen*

заме́рзлы gefróren, zúgefroren

заме́рзнуць

1. (зацвярдзець) éinfrieren* vi (s), gefríeren* vi (s), zúfrieren* vi (s);

рака́ заме́рзла der Fluss ist zúgefroren;

2. (памерці ад холаду) erfríeren* vi (s);

3. разм. (змерзнуць) fríeren* vi (s);

я зусі́м заме́рз ich bin ganz erfróren [dúrchgefroren]

заме́рці

1. (спыніцца) stíllstehen* аддз. vi (s), stócken vi; erstérben* vi (s); stéhen bléiben*;

рух замёр der Verkéhr stóckte [kam zum Erlíegen];

2. (застыць на месцы) erstárren vi (s), starr sein;

заме́рці ад жа́ху vor Schreck erstárren [starr sein];

3. (пра гукі) erstérben* vi (s), verhállen vi (s)

заме́ст прыназ. statt, anstátt (G); anstélle, an Stélle (G);

ён бу́дзе працава́ць заме́ст свайго́ ба́цькі er wird statt [anstátt, anstélle] séines Váters árbeiten;

заме́ст таго́ каб працава́ць anstátt zu árbeiten

заме́сці

1. (мятлою і г. д.) fégen vt; zusámmenfegen vt (змесці куды-н.);

2. безас. (снегам і г. д.) zúwehen vt, verwéhen vt;

сне́гам замяло́ ўсе́ даро́гі álle Wége sind schnéeverweht;

заме́сці сляды́ перан. die Spúren verwíschen [tílgen]

заме́тка ж.

1. (метка) Mérkzeichen n -s, -, Zéichen n;

рабі́ць заме́ткі Áufzeichnungen [Notízen] máchen;

◊

я ў яго на заме́тцы er hat mich auf dem Kíeker;

2. разм. (паведамленне) гл. нататка

за́мець ж.

1. (завіруха) Schnéesturm m -(e)s, -stürme;

2. (снег, нагнаны ветрам па зямлі) (vom Wind) áufgewirbelter Schnee