Verbum

грамадзя́нскі bürgerlich; zivil [-´vi:l]; Bürger-; Zivil-;

грамадзя́нскі абавя́зак Bürgerpflicht f -, -en;

грамадзя́нскае [цыві́льнае] пра́ва Bürgerrecht n -(e)s, -e;

пазбаўля́ць грамадзя́нскіх право́ў die bürgerlichen Éhrenrechte áberkennen*;

грамадзя́нскі паве́траны флот zivíle Lúftfahrt;

грамадзя́нская вайна́ гіст., паліт. Bürgerkrieg m -(e)s, -e

грамадзя́нства н. Stáatsbürgerschaft f -, Stáatsangehörigkeit f -;

прыня́ць грамадзя́нства die Stáatsbürgerschaft ánnehmen*;

пазба́віць грамадзя́нства die Stáatsbürgerschaft áberkennen*

грама́дскасць ж. Öffentlichkeit f -

грама́дскі geséllschaftlich; Geséllschafts-; Geméinschafts-; geséllschaftseigen; öffentlich, soziál;

грама́дская маёмасць geséllschaftliches Éigentum, Geméingut n -(e)s;

грама́дскі лад Geséllschaftsordnung f -, -en;

грама́дскі стан geséllschaftliche Stéllung;

асабі́стае і грама́дскае Persönliches und Soziáles;

грама́дскае даручэ́нне éhrenamtlicher Áuftrag;

грама́дскі дзе́яч Persönlichkeit des öffentlichen Lébens;

грама́дскае карыста́нне Geméingebrauch m -(e)s;

грама́дскае харчава́нне Kantínen- und Gáststättenwesen n -s;

грама́дская бібліятэ́ка öffentliche Bibliothék

грама́дства н.

1. Geséllschaft f -, en;

першабы́тнае грама́дства Úrgesellschaft f;

феадальнае грама́дства Feudálordnung f -; Feudalísmus m -

гра́мата ж.

1. (Behérrschung von) Lésen und Schréiben;

вучы́цца гра́маце Lésen und Schréiben lérnen;

2. (дакумент) Úrkunde f -, -n, Schréiben n -s;

ганаро́вая гра́ма Éhrenurkunde f;

ахо́ўная гра́ма Schútzbrief m -(e)s, -e;

даве́рчая гра́ма дып. Begláubigungsschreiben n, Ernénnungsurkunde f -, -n

гра́матнасць ж. перан.:

паліты́чная гра́матнасць polítische Schúlung

гра́матны (у чым-н.) sáchkundig, geschúlt

грама́тыка ж. лінгв. Grammátik f -, -en;

параўна́льная грама́тыка vergléichende Grammátik;

грама́тыка тэ́ксту Téxtgrammatik f

граматы́ст м. Grammátiker m -s, -