Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

дуры́ць

1. (дурманіць) betäuben vt die Sínne benébeln;

2. (рабіць глупства) dúmme Stréiche máchen, Dúmmheiten máchen [begéhen*];

3. (падманваць) betrügen* vt; hintergéhen* vt (уводзіцьу зман); j-n hínters Licht führen, j-n übers Ohr háuen* (надурыць каго-н.)

дурэ́ць разм.

1. (сваволіць) Póssen réißen*; Fáxen máchen; herúmalbern vi, herúmkaspern vi; Wítze réißen*; (tólle) Stréiche máchen [verüben]; únartig [áusgelassen] sein;

не дурэ́й! sei ártig!;

2. (адурманіцца) sich betäuben, sich benébeln; betäubt [benébelt] wérden

ду́ты

1. hohl;

ду́тыя шкляны́я шары́ hóhle Gláskugeln;

2. перан., разм. (перабольшаны) áufgebauscht, áufgeblasen; übertríeben;

ду́тыя лі́чбы áufgebauschte [übertríeben hóhe] Záhlen;

ду́тая сла́ва Schéinruhm m -(e)s

Дуўр м. Dóver [-v-] n -s

дух м.

1. (маральны настрой) Geist m -(e)s; Stímmung f -, -en; Mut m -(e)s (смеласць);

баявы́ дух Kámpfgeist m, Kámpfmoral f -;

стан духу Gemütsverfassung f -;

сабра́цца з духам Mut fássen; sich (D) ein Herz néhmen*;

падня́ць дух die Stímmung hében*;

па́даць духам den Mut verlíeren*;

2. (дыханне) Átem m -s;

пераве́сці дух Átem schöpfen [hólen];

у мяне́ дух займа́е mir stockt der Átem;

бе́гчы на ўве́сь дух die Béine in die Hand nehmen*;

3. (прывід, здань) Geist m -es, -er, Gespénst n -(e)s, -er;

◊

гавары́ць як на духу́ sich (D) etw. von der Séele réden

духаве́нства н. зборн. Géistlichkeit f -, Klérus m -;

бе́лае духаве́нства Wéltgeistlichkeit f;

чо́рнае духаве́нства Klóstergeistlichkeit f

духавы́ муз. Blas-;

духавы́я інструме́нты Blásinstrumente pl;

духавы́ арке́стр Blásorchester [-kɛs-] n -s, -;

духава́я стрэ́льба Lúftgewehr n -s, -e

духата́ ж. гл. дyxмень

духі́ мн. разм. Parfüm n -s, -e і -s, Parfum [-´fœ] n -s, -s;

карыста́цца духа́мі Parfüm benútzen;

духі́ па́хнуць прые́мна das Parfum riecht gut [ángenehm]

духме́нь ж.

1. Schwüle f -; drückende Hítze;

духме́нь пе́рад навальні́цай drückende Hítze vor dem Gewítter;

2. (цяжкое паветра) stíckige [verbráuchte] Luft;

у пако́і така́я духме́нь im Zímmer ist es so stíckig