Verbum

ільга́ і льга, прысл., безас. у знач. вык.

Абл. Можна, магчыма. Хіба ж схаваць Ільга жывое слова? Няма ў жыцці Такіх надзейных схоў. Хведаровіч.

ільго́та і льго́та, ‑ы, ДМ ‑гоце, ж.

Палёгка ў выкананні якіх‑н. абавязкаў. Мець ільготы. Ільготы па інваліднасці. □ — Савецкая ўлада лесу дала, насення дала, каб палі нашы не пуставалі, розныя льготы дае на падатак і іншае. Чарнышэвіч. — Ты ўжо сёння не працуй, Максім. Табе, як чырвонаармейцу, даецца льгота, — сказаў Сцёпка, — а ўвечары зробім урачысты камсамольскі сход. Каваль.

ільго́тнасць і льго́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць ільготнага. Ільготнасць умоў.

ільго́тны і льго́тны, ‑ая, ‑ае.

Які даецца каму‑н. як ільгота. Ільготныя ўмовы. Ільготная пуцёўка.

льга,

гл. ільга.

льго́та,

гл. ільгота.

льго́тны,

гл. ільготны.