Verbum

флане́леўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

У маракоў — форменная фланелевая блуза. Матроская фланелеўка.

флане́ль, ‑і, ж.

Мяккая баваўняная або шарсцяная тканіна палатнянага перапляцення з двухбаковым начосам.

[Фр. flanelle.]

флане́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фланелі; прызначаны для фланелі, для вырабу фланелі. Фланельны цэх.

фла́нец, ‑нца, м.

Спец.

1. Злучальная частка трубаправодаў, валаў і пад. у выглядзе дыска з адтулінамі для балтоў.

2. Адагнуты пад прамым вуглом кант металічнага ліста.

[Ад ням. Flansch.]

фланёр, ‑а, м.

Разм. Той, хто фланіруе; хто не працуе, пазбягае работы.

фланёрскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да фланёра, уласцівы яму. Пустое фланёрскае жыццё.

фланёрства, ‑а, н.

Разм. Бязмэтнае блуканне, бяздзейнасць.

флані́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.

Разм. Прагульвацца, хадзіць без мэты, бяздзейнічаць. [Вуліцу] залівала мора святла, а па тратуарах фланіравалі два сустрэчныя патокі моладзі. Карпюк.

фланк, ‑а, м.

Бакавы ўчастак палявога або крапаснога ўмацавання са сховішчамі, прызначаны для прыкрыцця яго з бакоў і для падоўжнага абстрэлу подступаў да суседніх умацаванняў.

[Фр. flanc.]

фланкёр, ‑а, м.

Уст. Дазорцы ў саставе бакавой або галаўной аховы ў кавалерыі 18–19 стст.

[Ад фр. flanqueur.]